L' Inverno uit Il Quattro Stagioni
(Antonio Vivaldi/Arr. Robert Horna)
Antonio Vivaldi werd geboren in Venetie. Zijn vader, een kapper, hielp hem in zijn carriere in de muziek en meldde hem aan bij de Cappella di San Marco, waar vader Vivaldi zelf een vooraanstaand violist was (en door sommigen zelfs een virtuoos genoemd werd).
In 1703 werd Vivaldi priester. Hij kreeg al snel de bijnaam Il Prete Rosso ("de rode priester"), vermoedelijk vanwege zijn rode haar. Vanaf 1704 hoefde hij niet meer deel te nemen aan de heilige mis in verband met zijn slechte gezondheid: hij leed aan astma. Vivaldi werd vioolleraar in een meisjesweeshuis in Venetie, het Pio Ospedale della Pieta. De musicerende wezen stegen snel in aanzien, ook in het buitenland. Voor hen schreef Vivaldi de meeste van zijn concerten, cantates en gewijde muziek.
In 1705 werd de eerste verzameling van zijn werk gepubliceerd en er zouden er nog vele volgen. Als hij niet op een van zijn vele reizen was, vervulde Vivaldi verschillende taken in het weeshuis. In 1713 kreeg hij de verantwoordelijkheid voor alle muzikale activiteiten in het instituut.
Vivaldi was een geweldig productieve componist, hij schreef meer dan 700 werken. In zijn tijd was hij vernieuwend bezig en behoorlijk bekend, getuige het feit dat Bach een van zijn concerten voor strijkers voor kerkorgel bewerkte.
Na de Barok raakte Vivaldi in het vergeetboek. Pas in de twintigste eeuw werd veel van zijn werk herontdekt en uitgegeven, waarbij het een flinke bijdrage leverde aan de barokhausse van deze tijd.
Een van Vivaldi's bekendste werken is Il Quattro Stagioni, en dat is niet louter omdat een pizza deze naam draagt. Het werk is een vierluik (vier concerten met elk drie delen) op de seizoenen. Ieder deel heeft een sonnet dat de stemming daarvan in dichtvorm beschrijft.
Robert Horna maakte een arrangement van het rustige deel uit De Winter (L' Inverno).