Lang Geleden...
Theater Concordia was in het verleden vaker het toneel voor een gitaarfestival. Begin jaren negentig organiseerden de leden van het toenmalige Segovia Guitar Quartet een klein festival voor hun leerlingen en gitaarliefhebbers uit de regio, veelal fans en sympathisanten van het kwartet (ja, in de begindagen had het Segovia Guitar Quartet een echte fanclub!)
Ik was toen net leerling van Ed Westerik, een van de leden van het Segovia Kwartet en wist daar op dat podium nog heel aardig de Gerbe des Fleurs van Jose Ferrer voor het voetlicht te brengen. Ik herinner me de gespannen gezelligheid in de kleedkamers in de catacomben onder het podium nog heel goed. Daar heerste op dat moment een vriendschappelijke sfeer van gitaristen onder elkaar, iedereen leefde op de een of andere manier naar dat toneel toe, moedigde elkaar aan of ondersteunde anderszins, door gewoon een oor te lenen.
Een plek om anderen te zien spelen, en eventueel muzikale contacten aan te knopen voor ensemblewerk. Zo zijn Gerda Meijer en ik ooit het Granados Duo begonnen, een initiatief dat het helaas niet erg lang heeft volgehouden. Maar goed, we hebben in ieder geval een paar mooie optredens gedaan en Radio Oost nog gehaald!
In die tijd was het ook vrij actief met de gitaarconcerten, de Gitaarserie deed toen regelmatig Enschede aan in de Tentse Schouwburg, met bekende spelers zoals Manuel Barrueco, Sharon Isbin, David Russell en de gebroeders Assad.
Er zijn drie Segovia Festivals geweest, twee in Theater Concordia in Enschede en eentje in de Waterstaatskerk bij de Muziekschool in Hengelo. Daarna werd het een beetje stil voor wat betreft grootschalige klassieke gitaarevenementen.
Alle herinneringen aan vroegere gitaarfestivaldagen waren bij mij tot min of meer vage aquarellen (wel met mooie kleuren) vervaagd, toen zich opeens een interessante gelegenheid voordeed om een nieuw doek te schilderen.