Opzet van het Festival
Op 17, 18, 19 en 20 mei zou de lang verwachte tweede editie van het Twents Gitaarfestival plaatsvinden.
Al vroeg in het jaar waren de organisatoren -Bobby Rootveld, Niels Ottink, Jaap Majoor (samen The Guitar Company) plus Paul Driessen- in de weer om masterclasses te regelen, een locatie te zoeken en deelnemers en sponsoren enthousiast te maken. Ook dit jaar werden ze weer bijgestaan door tal van vrijwilligers die onvervangbare hulp verleenden voor dit evenement.
Er waren een paar wijzigingen in de opzet: er kwam een dag meer (dus meer ruimte voor concerten) en er was een voorrondesysteem ingevoerd voor de professionele concoursdeelnemers.
Omdat Theater Concordia niet voldoende zalen had voor alle masterclasses, week de organisatie voor een aantal evenementen uit naar het Twents Conservatorium, een paar straten verderop. (Een steenworp zou de openbare orde teveel verstoren).
Het aantal masterclasses en workshops was uitgebreid. Voor de workshops traden aan Jim ten Boske, Paul Driessen, Uwe Kropinski en Bobby Rootveld. Voor de masterclasses tekenden Yves Storms, Denis Azabagic, Marcyn Dylla en Ulrich Steier, allemaal internationaal bekende gitaristen/docenten.
De klassieke gitaar kwam ruim aan bod bij de concerten, maar er was dit keer meer plaats ingeruimd voor de rol van de gitaar in de lichte muze (wat niet wegneemt dat er behoorlijk heavy stuff bij zat!).
De concoursen voor jonge spelers en de "oudere" amateurs (16+) waren in stand gebleven. Ik moet tot mijn spijt toegeven, dat mijn deelname aan dat concours er dit jaar niet in zat, omdat we als DOS Amigos kwamen: onze samenstelling (een profi en een amateur (that’s me) bleek niet in overeenstemming met de reglementen om mee te doen aan het categorie 2. Uiteraard terecht.
Later hoorde ik dat we wel aan categorie 3 hadden kunnen meedoen. Uitdagend, dat wel, maar luisterend naar de kwaliteit van de finalisten denk ik dat we weinig kans hadden gemaakt.
Volgend jaar ga ik wel meedoen als solist. Ik heb tenslotte nu gitaarles om me er terdege op voor te bereiden!
Wat gelukkig niet veranderde was het theater element binnen het festival. Klaus Renzel zou muziektheater me de gitaar brengen, en de vingerknippende entree voor het nummer The Pink Panther van The Guitar Company in hun outfit van The Godfathers of the Guitar begint al een aardige klassieker te worden.
Nieuw dit jaar waren de faciliteiten voor de deelnemers van ver; de organisatie kon overnachtingen en maaltijden regelen. Altijd handig als je heg nog steg weet in Enschede: Goede service!
Wat ook goed werkte was het emailcontact, degenen die zich hadden aangemeld werden prima op de hoogte gehouden.
Na het horen van mijn verhalen over de eerste editie was mijn duopartner Hans ook enthousiast geworden. Wij -DOS Amigos- schreven ons dus op tijd in om als duo masterclasses te volgen, het leek ons heel leerzaam om als ensemble door bekende gitaristen bekeken te worden.
Die tijd vooraf was echt wel nodig: een goede voorbereiding moet je uiteraard hebben, wil een Masterclass effect hebben!