Inleiding
2009 is het jaar van de vierde editie van het Twents Gitaarfestival. Ook dit jaar werden de organisatoren aangespoord door het succes van de vorige aflevering en niet in de laatste plaats door hun passie voor de gitaar en een goed gitaarevenement.
Zoals gebruikelijk viel het Twents Gitaarfestival in de hemelvaartweek, die tengevolge van de (paas)maanstand deze keer achter in Mei viel. Voor mij een prima oplossing met Hemelvaart als vrije dag en de vrijdag daarop als ATV dag: maximaal profijt van vrijde dagen en een minimale aanslag op het vakantiesaldo.
Never change a winning team is een veel gehoord parool, en zodoende stonden de trouwe organisatoren van de Stichting Twents Gitaarfestival (Bobby Rootveld, Jaap Majoor, Niels Ottink en Paul Driessen) en een grote achterban van familie, vrienden en sympathisanten wederom klaar om het evenement tot een succes te maken.
Hoe vaker je zo'n evenement meemaakt, hoe meer bewondering je krijgt voor de organisatie. Neem een paar kleine voor een bezoeker bijna onopvallende details.
De lunch voor de docenten en medewerkers was prima verzorgd (ik kan het weten, want ik ving als vliegende kraai een lekker broodje). Aan de EHBO was gedacht, minimaal een van de medewerkers was gecertificeerd Bedrijfshulpverlener. De hotelovernachtingen voor de deelnemers van ver waren geregeld. De informatiebalie was continu bemand (en "bevrouwd") zodat je altijd aan informatie en niet te vergeten CDs en DVDs kon komen.
Het lijken kleine dingen, maar zonder eten kun je niet spelen, in geval van nood is het belangrijk dat iemand is opgeleid om het voortouw te nemen, en een slaapplaats is ook heel prettig als je fris op het concours wil verschijnen. En als je de weg niet weet in Concordia, is het fijn als iemand je die kan vertellen.
Kortom, klasse mensen! In die vier jaar is de organisatie een goed geoliede machine geworden, waarbij iedereen een groot improvisatievermogen laat zien. Ondanks de organisatiestress en de late uurtjes (die je uit de tijden van de e-mailing kunt afleiden). Chapeau!
Ik had me ingeschreven voor de masterclass by Pavel Steidl en het improvisatiepakket erbij genomen. Bij dat laatste pakket zat zelfs nog een workshop Flamenco en fingerpicking, een mooie gelegenheid om eens kennis te maken met deze technieken.
Een verslag van mijn impressie van de muzikale en sociale gebeurtenissen is al bijna een traditie geworden. ;-) Als ik op de achterkant van het programmaboekje kijk, is de kans dat ik een lustrumuitgave van de verslagen kan maken erg groot!
De impressies die ik beschrijf zijn subjectief. Dat geef ik ruiterlijk toe. Dus wees niet kwaad of gepiqueerd als ik voor jouw idee complete onzin opschrijf: mijn mening of impressie is slechts eentje van de velen.