Dag Drie: Seminar Gitaarbouwers
Het seminar over gitaarbouw werd gehouden in de Balletzaal. Jammer genoeg was de locatie nogal verstopt, zodat de opkomst niet zo erg groot was, althans dat stelde ik vast toen ik er na de workshop bij Jaques Stotzem nog even binnenwipte.
Te gast waren Theo Scharpach en Bert Kwakkel. Er zou nog een Duitse bouwer komen, maar gezien de gitaren die opgesteld stonden (een Scharpach Classical en twee Merula's (een "classic" en een "special") was de bouwer of niet aanwezig, of hij had geen gitaren meegenomen.
Tot mijn plezier herkende ik het geluid van de Kwakkel al bij binnenkomst. Nog een jaartje wachten en dan komt "mijn" Kwakkel ook! Als je geinteresseerd bent, kijk dan even naar mijn verhaal over gitaarbouwers in de Gitariteiten sectie van deze site.
De lezing ging over trends in de gitaarbouw, richting klank of volume. Tegenwoordig zijn er heel wat experimenten, met name met carbonfiber bracing, om het volume van de gitaar op te krikken. De vraag was of dit niet ten koste ging van de klank. Ik had het gevoel dat de eigenlijke discussie ging over de "strijd" tussen kunststof en hout, zeker nu de voor gitaarbouw populaire houtsoorten zoals Rio Palissander onverkrijgbaar of zeldzaam worden.
Jammer genoeg miste ik de presentatie net. Ik kreeg nog net een discussie over snaren mee, in dit geval de ene kunststof (nylon) tegen de ander (carbon). Mijn persoonlijke ervaring met carbon is niet zo positief, maar het blijft een subjectieve keuze.
Ikzelf speelde jarenlang D'Addario Pro Arte, meestal Normal Tension. Dat beviel me qua klank en speelgemak, alhoewel de G-snaar misschien iets dunner kon.
Op gegeven moment waren de D'Addario Normal Tension versies niet verkrijgbaar en moest ik noodgedwongen overstappen. Ik heb nu twee jaar op Savarez Alliance Normal Tension gespeeld, op zich zijn de wat dunnere diskanten fijn, maar ik had een paar keer valse snaren in een nieuw setje zitten en de levensduur was ook niet zo erg lang, dus ik denk dat ik weer terug ga naar D' Addario.
Bert Kwakkel verklaarde dat hij "normaal nylon" D' Addario gebruikte wegens de consistentie. De mening over carbonsnaren waren verdeeld.