Dag Een: Kuieren...
Hemelvaartsdag, stralend weer. Echt een dag voor onbezorgd dauwtrappen, wat al vroeg voor wat feestgedruis op het rijwiel zorgde. Vooral wat betreft het vervoer van kratten bier en audioapparatuur zie je de meest wilde constructies op de ongemotoriseerde tweewieler.
Voor mij geen dauwtrappen, want ik heb nu al voor de vierde keer andere plannen. Dit zijn voor mij de dagen van de gitaar.
Deze keer reed ik zelf met de auto naar de Enschedese binnenstad, zodat mijn Lief in de tuin nog even van de vroege ochtendzon kon genieten. Plek zat, gratis parkeren en maar een klein stukje lopen. Zodoende stond ik met gitaar, bladmuziek en lunch om half tien bij het station in Enschede.
Sinds het vorige jaar is er flink gebouwd in Enschede, en er is nu nog maar een grote bouwput over in het centrum, zodat je niet meer vanaf het station naar de Brinkgaarden kon lopen. Dat betekent een kleine omweg naar het Artez conservatorium.
Het was nog rustig in de stad, de meest prominente aanwezigen waren een aantal zwervers die onder elkaar druk overlegden, waar ze het ontbijtbroodje zouden gaan gebruiken. Uit hun woorden begreep ik, dat er de nodige opvangfaciliteiten waren. Ik was me er nooit zo van bewust, dat Enschede wat dat betreft een actief straatleven had, maar ook hier leven de nomaden van de weg!
De Bunker -de populaire benaming voor het Artez conservatorium- stond er nog steeds. Een grote grijze kolos. Eigenlijk hadden ze de Spiderman die de voorgevel van The American Guitar Store (een van de sponsor van het festival) daar vlak tegenover siert op het Artez moeten plakken voor een beetje kleur.
Ditmaal was de deur blijkbaar al vroeg open, er stonden geen gitaristen te wachten naast het bronzen beeldje van de violist met hoed en koffertje. Het beeld is trouwens een van de weinige tekenen dat binnen in het gebouw de muziek een prominente plaats inneemt.
Aanmelden verliep soepel, dat is het voordeel van het feit dat je al vaker geweest bent. Daardoor had ik nog mooi tijd om nog heel even de stukjes voor mijn eerste masterclass voor te bereiden.
Langzaam maar zeker druppelden alle deelnemers binnen, van jong (het Duitse meisje dat later een prijs zou winnen in het jeugdconcours) tot oud (ik vraag me af of ik niet zolangzamerhand een van de oudere deelnemers ben). Er kwamen al gitaren uit de koffer en in de verte klonk al een fragment van Bach.
Het festival was nu echt begonnen!