Home Nieuws DOS Amigos Gitaarkring Gitaarfestival Mark's Hoek Links FAQ
Morning After.. De Organisatie Hommage Laat Dauwtrappen Workshop Jim en Paul Concert Eric Franceries Voorronde Axis GitaarConcours Concert Duo Melis Masterclass Frank Bungarten Concert Matthew McAllister Workshop Jim Masterclass Susana Prieto De Geschiedenis van de Gitaar Meer...

Masterclass Susana Prieto

Na het spectaculaire concert van Duo Melis op de donderdagavond was ik erg nieuwsgierig naar de Masterclass bij Susana Prieto, de dame van het duo.

Toen ik binnen kwam was ze net bezig met Genevieve Lannoy, de enige vrouwelijke kandidate van het het Axis Concours Categorie 1. Dit alles werd belangstellend geobserveerd door opvallend veel publiek.

De beide dames waren stevig aan het werk met een lastig stuk en de communicatie ging op rappe mediterraan gepassioneerde wijze waarbij Engels en Frans naadloos in elkaar overgingen. Dat laatste is niet vreemd, want ze werkt op het conservatorium van Straatsburg.

Op dat moment zonk me de moed even in de schoenen. Daar zat ik dan met mijn relatief eenvoudige stukkie Sor en een kapotte nagel (de nagel van de middelvinger was tijdens de bewustwording in Bungarten’s Masterclass gesneuveld). Ik wist niet zeker of ik wel zo’n zin had in een ervaring zoals vanmorgen, althans niet met al dat publiek erbij.

Op gegeven moment was ik aan de beurt. Mijn naam blijkt voor iemand die Spaans als moedertaal heeft een echte tongbreker, iets wat ik al eens heb meegemaakt met Venezolanen, die me van de weeromstuit maar Mr. Mark noemden om mijn achternaam te vermijden. Nu klonk dat een stuk leuker, dus dat vond ik prima.

De fonetiek van mijn achternaam was een leuke gelegenheid om even kennis te maken. Ik legde uit dat veel achternamen in Nederland historisch gezien verwijzen naar de geboorteplaats of streek van een familie, maar dat dit tegenwoordig weinig betekenis meer had. In Spanje -Susana Prieto’s geboorteland- was dat net zo. Andres Segovia kwam dus niet uit Segovia (hadden ze daar wel gewild, maar ja..).

Dat rustige begin liet me de moed weer een beetje uit de schoenen klimmen, dus Les Adieux kwam weer van stal. Ondanks het nageltje kwam ik redelijk aan de eindstreep.

Op een prettige manier gaf ze een paar punten aan waarmee de uitvoering meer kracht zou krijgen. De wisselslag concreet maken, een rechterhandvingerzetting maken dus (dat wist ik inmiddels), contrast tussen melodie en begeleiding sterk vergroten, ook in de akkoordpassages (dat vraagt om een verschil in aanslag tussen de vingers). Daarbij corrigeerde ze een paar vingerzettingen en tot slot deed ze me een tip aan de hand om met iets meer duimgebruik de melodie duidelijker uit het arpeggio te halen in het laatste deel van Les Adieux.

Ze bracht gewoon handige tips, deed goede observaties en legde zaken op een leuke en vlotte manier met de nodige voorbeelden uit.

Zodoende sloot ik de Masterclass een stuk vrolijker af dan ik er aan begonnen was!