Verslag 14 December 2008
Voor de gitaarkring van December waren we te gast bij Marry in Nijverdal. Overal in het dorp was te zien dat de mensen al aardig in de kerstsfeer waren gekomen: lampjes sierden zowel binnen als buiten de bomen.
Dit maal waren we met zijn vieren. Gelukkig had Mark met zijn zetting van Coventry Carol -een 15e eeuws Engels kerstliedje- rekening gehouden met verschillende bezettingen. Met twee meliodiestemmen en een begeleiding naar keuze kwamen we alvast een beetje in de Kerstsfeer.
Daarna was het de beurt aan Marry en Hetty voor een premiere van Sonate in D van een anonieme componist, een driedelige baroksonate voor gitaarduo met een goed georganiseerd samensepel en vraag- en antwoordspel van de beide muzikale partners. Marry en Hetty brachten de structuur en de sfeer van het stuk goed naar buiten en hielden dat over de hele linie vast, wat een mooie prestatie is voor een stuk dat tegen de twintig minuten duurt en de nodige excursies naar de hogere posities heeft.
Mark bracht wat solowerk. Allereerst wat materiaal van zijn Brescianello project, Entree en Menuet uit de Sonata in A van Guiseppe Brescianello. Deze stukjes kwamen er goed uit, met de nodige rust en dynamiek en vooral met niet overmatig gehaaste triolen!
Daarna ging het naar de klassieke periode, hij speelde 2 Ghiribizzi van Niccolo Paganini. Ghiribizzo 22 (Larghetto) was een mooi rustig stukje waarbij de grootste uitdaging in het goed uitvoeren van de versieringen en de septolen was. Ghiribizzo 20 (La ci darem da mano) is een bewerking van de gelijknamige aria uit Don Giovanni van Mozart. Mark speelde het vrolijk en aardig lichtvoetig, wat in het middendeeltje weer wat lastiger is dan in het thema.
Hij sloot naar aanleiding van een discussie over favoriete componisten af met het bekende Menuet I en II in G uit Anna Magdalena's Notenbüchlein van Bach. Daar bleek dat je de moeilijke plekken soms vergeet als je a secunda vista iets weer eens opppakt. Wel, met de herhaling was dat wel weer in orde.
Marry speelde het laatste stuk van de middag: Slaep, Soete Slaep van Nicolas Vallet, waarbij de titel al een beetje aangeeft dat het een stuk uit de Renaissance is. Ze bracht de stemmenstructuur van dit luitsukje duidelijk naar voren.
Na de laatste tonen bleek, dat Oscar, de kater des huizes het advies van de titel had opgevolgd. Hij lag lekker ineengerold op de bank van de muziek te genieten.
Na het spel werd het tijd voor een drankje en een hapje, en konden we voldaan de feestdagen in!