Verslag 11 Maart 2007
Deze keer ging de reis naar een uiterst zonnig Nijverdal. De krokussen kwamen uit de grond en de eerste groepen toermotorrijders denderden door het dorpscentrum.
We waren te gast bij Hetty. Na een warme ontvangst met een lekker kopje koffie of thee konden we van start.
Hans en Mark beten de spits af met de suite Modinha Brasileira van Celso Machado. Deze Braziliaanse componist schrijft toegankelijke vaak op Braziliaanse volksmuziek gebaseerde muziek voor gitaar solo en allerlei ensembles. De suite begon met een dromerige Modinha -een liefdesliedje-, gevolgd door een vrolijke kortemaar krachtige Chorinho, een vrolijk deuntje van de straat. Marchinha de Carnaval maakte zijn naam waar, een vrolijk hossend thema mondde uit in een krachtig slotaccoord. Baiaozinho was het vierde deeltje in een swingende tweekwartsmaat. Sambinha was het laatste stuk, een heerlijk easy going stuk met een leuke afwisseling tussen solo en begeleiding.
Hans zette daarna zijn solo's in, drie op mooie en warme toon gespeelde etudes van Sor. Het bleek dat deze Spaanse componist naast de bekende "twintig" van Segovia nog tal van andere mooie etudes heeft geschreven.
Mark speelde als solo Charme de la Nuit van Jose Ferrer. Een fijn stukje bijna onbekende laatromantische gitaarmuziek.
Na dit begin zat de stemming er goed in. Marry en Hetty kwamen naar voren en speelden een charmant Braziliaans stukje over -hoe kan het ook anders in die streken- een vrouw: Morenita do Brasil van Giuseppe Farrauto. Solist en begeleider wisselden een paar maal van partij in dit stuk en Marry en Hetty speelden daar prima op in.
Vervolgens was het de beurt aan Gonny en Hans, die een verdienstelijk Duo in G (ja, het bekende) van Carulli neerzetten.
Opnieuw werkte het spelen aanstekelijk, Marry en Hetty gingen even terug naar de tijd van de koningshoven met My Lord Willoughby's Welcome home van Dowland.
Na de laatste noten van Dowland besloot Hetty de optredens met Scarborough Fair in een zetting van Harry Sacksioni.
Daarna was het tijd voor een wijntje en een hapje. De gitaren zwegen evenwel niet, want Gonny en Veronika speelden nog even wat door met (de muziek van) Carulli.
Deze tweede sessie was net zo gezellig als de eerste. Je kon wel merken dat de sfeer bij het spelen lekker ontspannen was, iets wat er in zit als je elkaar al een beetje kent. We eindigden het plezier met de agenda-dans rond een nieuwe afspraak. Wel, die kwam er, zelfs voor twee keer!