Verslag 16 December 2007
De laatste gitaarkring van dit jaar vond plaats bij Jolanda. Net zoals de vorige keer in Hellendoorn was het prachtig weer, licht vriezend deze keer, zodat de vingers wel wat opwarmtijd nodig hadden.
Dit keer hadden we samen een kwartetstuk ingestudeerd, Caterete en Xote van Celso Machado. De vrolijke Latijns-Amerikaanse klanken van deze hedendaagse Braziliaanse componist kostten wat telwerk, maar uiteindelijk hadden we het met zijn allen voor elkaar.
Omdat het kersttijd was, konden een paar kerstliedjes niet ontbreken. We hadden een evenwel slechts een solobewerking beschikbaar. Snelle harmonische analyse van Robert leverde de accoordenschema's op, zodat we een stemmige kwartetuitvoering konden spelen, met hier en daar en geimproviseerde tweede stem.
Daarna werd het tijd voor de individuele bijdragen.
Hetty en Marry begonnen in renaissancestijl met Lord Chamberlain, His Galliard van John Dowland. Het ingenieuze stemmenvlechtwerk was een goed voorbeeld van Dowland's componeerkunst waarin een dansvorm de structuur biedt voor cultuurmuziek. Van het zestiende eeuwse Engeland ging het naar het negentiende eeuwse Brazilie: de dames speelden een Modinha van Ignacio da Silva, getiteld Quando As Glorias Que Gozei. In dit stuk werd duidelijk dat de Portugese Fado de oceaan was overgestoken. Het negentiende eeuwse Braziliaanse jasje zat het stuk goed! De toonaardwisselingen gaven de muziek een warme klank.
Mark speelde een solostuk -de vierdelige Partita in G van Guiseppe Brescianello- waarvan de Gigue de grootste uitdaging bleek. Het vereist oefening om het muzikale idee de gehele suite door vast te houden. Daarna was het de beurt aan de ensembles.
Robert en Mark deden een kleine baroksuite -Sonate in D- van een anonieme componist. Een driedelig stuk vol vragen en antwoorden en hier en daar kenmerkende Barokharmonien.
Daarna nam Jolanda Mark's plaats in en werd het tijd voor warmbloedig Zuidamerikaans materiaal. Twee Milonga's en het ingetogen ontroerende en bijna spirituele Agua e Vinho van Egberto Gismonti, allen gezet voor twee gitaren.
Als laatste bleef Robert alleen over op het podium. Hij speelde onder meer Songe de Capricorne -de Droom van de Steenbok- van Roland Dyens, Sueno en la Floresta - Droom in het Woud- van Augustin Barrios en het virtuoze Koyunbaba van Carlo Domeniconi.
Al met al een mooie afsluiting van een geslaagde middag. In het nieuwe jaar gaan we verder!