Dan weer dit en dan weer dat..
Als ensemble speel je samen. Logisch. Daarom studeer je als ensemble ook samen. Liefst geregeld. Ik geef geen harde regelmaat voor de samenspeelsessies (bij mijn gitaarduo's was dat steevast eens per week, bij het fluit-gitaar duo was dit veel minder, maar daar lagen de ambities ook op een stuk lager niveau), maar dat je regelmatig moet samenspelen en studeren is buiten kijf.
Natuurlijk moet daar gelegenheid voor zijn, je moet tijd reserveren. Laat tijd nou net een zeldzaam goed te zijn in dit jachtige leven! Ook al spreek je een repetitie-avond af, er kan nog van alles tussen komen. Zeker met de huidige arbeidsmoraal van flexibiliteit en onregelmatigheid.
Nu is regelmaat voor een ambitieus ensemble erg belangrijk, want je bereidt de sessies thuis voor en dan is het teleurstellend dat een repetitie opeens niet door kan gaan. Nog vervelender is dat je niet exact weet wanneer je kunt repeteren. Als het iedere week een gok wordt of het wel door kan gaan. Op gegeven moment zakt door ergernis hierover de motivatie in, omdat het voor je idee nauwelijks zin heeft om steeds voor te bereiden en vervolgens er niks mee te doen. Daardoor verdwijnt de gang er uit en kan de eerste slijtage optreden.
Zorg dus voor een vaste tijd waarop je als ensemble repeteert. Kies een dag uit waarop je zo min mogelijk wordt gestoord door maatschappelijke verplichtingen. Natuurlijk, er kan een keer iets tussen komen. Maar als dat regelmaat wordt, kun je beter een andere gelegenheid zoeken.
En als dat niet lukt? Wel, dan moet je de ambities in overleg bijstellen. Doe je dat niet, dan haalt de ergernis je vanzelf in.