Birds
De tweede plaat van Trace -Birds- borduurde voort op de stijlen van de eerste plaat, en Bach kreeg hier met Bourree en Opus 1065 flink voet aan de grond. Het eindresultaat was wat gladder dan de eerste plaat, mooie muziek, maar iets minder oorspronkelijk van karakter. Het liedje van Preacher Bird uit Birds viel eigenlijk een beetje uit de toon.
Daarna heeft Rick van der Linden met Trace en in een Ekseption revival nog meer platen gemaakt, maar daar weet ik weinig van, want ik raakte toen actief en passief verslingerd aan klassieke gitaarmuziek, zodat ik weinig popmuziek meer kocht. Ik heb een paar latere platen (White Ladies, Ekseption '78 en Dance Macabre) nog wel gehad, maar ze deden me toen beduidend minder.
Op zich is dat niet zo gek: de tijd van Ekseption en Trace viel samen met mijn middelbare school periode. De muziek vormt een soort achtergrond van een hele rits jeugdherinneringen: net zoals filmmuziek de scenes van een film in je gedachten kan oproepen, zo doet de muziek van Ekseption en Trace dat met de scenes van mijn puberteit en adolescentie, toen ik mijn schooldagen sleet op Wolter Gymnasium en Scholengemeenschap Sweelinck. Op dit moment vormt Rick's muziek dus een duidelijk stukje nostalgie.