Verhalen 5

Weer een setje van ongeveer 70 verhalen in dit blog

Woke voor Beginners

Deze week las ik een opmerkelijke actie van een club genaamd People for the Ethical Treatment of Animals, afgekort tot PETA. Eerst dacht ik alweer bullshit bingo. In onze moedertaal zou dit moeten luiden Mensen achter de Ethisch Verantwoorde Behandeling van Dieren, afgekort MEVBD.

😉 Oioioi, mijn pot verwijt een ketel, ik zie opeens dat ik mijn welgemeende excuses moet aanbieden voor het Engelstalige plaatje bij dit blog en het eveneens Engelstalige liedje van Lightnin’ Hopkins. Bij dezen!

Woke voor Beginners Lees verder »

(Kw)etteren

Twitter begon in 2006 als platform voor kleine berichten (140 karakters, later uitgebreid tot 280). Prima voor mensen die kort van stof zijn. Het was wel mogelijk om plaatjes en videootjes aan de berichten te hangen.

Twitter berichtjes werden bekend als Tweets en bleken een zeer snelle wijze om commentaar en nieuws te verspreiden, zaken rouleerden al op Twitter voordat ze via mainstream media naar buiten kwamen.

(Kw)etteren Lees verder »

Dagboek 40: Muziek

Vergeving verlicht zijn geest. Hij voelt ruimte. Met de ruimte komt geluid.

Muziek?

De muziek dringt tot hem door als fragmenten van een gesprek. Klanken die zich aaneenrijgen tot herinneringen. Liedjes, melodietjes, ze dansen over de tijdlijn. Hij ziet een radiootje voor zich. Daarnaast een kleine koffergrammofoon. Een bijzondere entourage voor een meisjeskamer uit de vijftiger jaren.

Dagboek 40: Muziek Lees verder »

Dagboek 39: Vergeving

Zo begon zijn leven in de buitenwereld. Ja, zij was daar ook. De spanning en het verdriet bleven, maar nu in een andere dimensie. Daarom is hij nu hier. Tegen verwarring en woede. Slaapt hij?

Hij herinnert zich zijn behoedzaamheid in doen en laten. Zijn gevoeligheid voor haar stemmingen. Het gevoel dat haar pijn door hem is veroorzaakt. De angst om verkeerd te doen. De zelfveroordeling in tribunalen.

Dagboek 39: Vergeving Lees verder »

Dagboek 38: Afscheiding

Hij leeft in een cyclus. Nu hij denkt, merkt hij dat op. Er is een tijd van beweging, gedempte geluiden, een hartslag die in tempo en intensiteit varieert, een stroom van gedachten. Hij merkt ook een periode dat het rustiger is, stilte van buiten, een kalme hartslag op de momenten na dat stromen van onsamenhangende gedachten en beelden de revue passeren. Haar verdriet verscherpt bij tijd en wijle haar onrust. Hij voelt en leeft alles mee. Symbiose.

“Dat is tijd,” fluistert zijn gids, “cirkelgang.”

Dagboek 38: Afscheiding Lees verder »

Dagboek 37: Huwelijk

Een ernstige zalvende stem: “Bekent gij hier voor God en deze zijn heilige gemeente, dat gij genomen hebt, en neemt, tot uw wettige huisvrouw, hier tegenwoordig; haar belovende, dat gij haar nimmermeer zult verlaten; dat gij haar zult liefhebben, en trouwelijk onderhouden, gelijk een getrouw en Godvrezend man aan zijn wettige vrouw schuldig is; dat gij ook heiliglijk met haar leven wilt, haar trouw en geloof houdende in alle dingen, naar uitwijzen van het Heilig Evangelie?

Dagboek 37: Huwelijk Lees verder »

Dagboek 36: Afwijzing

“Gaat u zitten zuster.”

Patrick voelt haar behoedzaamheid. De geneesheer-directeur is geen gemakkelijke. Bovendien weet hij alles wat er in het ziekenhuis omgaat.

“Ik heb vernomen dat u voornemens bent om te gaan trouwen,” hij slaakt een zucht, “u weet wat dan de normale gang van zaken is.”

“Jawel, mijnheer,” klinkt het benepen.

Dagboek 36: Afwijzing Lees verder »

Dagboek 35: Reactie

“We willen gaan trouwen. Zo snel mogelijk. We zijn er klaar voor.”

Patrick voelt blijde verrassing op de woorden van zijn moeder. Twee ouderparen brommen tevreden. Zijn vader zwijgt behoedzaam.

“Geweldig,” klinkt een mannenstem, “dan hebben jullie twee bruiloften en wij eentje. Een beetje feest in deze moeilijke tijden. Duitsland mag weer bewapenen. Alsof de Moffen ons niet genoeg kwaad hebben gedaan.”

Dagboek 35: Reactie Lees verder »

Dagboek 34: Erkennen

Patrick voelt een tweede aanwezige in de kamer.

“Wat moeten we nu?” klinkt een mannenstem. Jong, onzeker. “Waar moeten we naartoe met een kind?”

Hij voelt diepe onzekerheid en totale verrassing. De man ziet zichzelf niet als vader. Hij zou niet weten hoe dat moet. Hij weet hoe hij kinderen moet onderwijzen, dat heeft hij geleerd. In eer en deugd en met autoriteit. Maar een zuigeling die niet kan praten en niet reageert op rationele argumenten en zich niets aantrekt van woorden? Hoe gaat hij daar mee om?

Dagboek 34: Erkennen Lees verder »

Scroll naar boven