(Kw)etteren

Twitter, The Musical met Tiger Darrow, Elizabeth Oldak, Josh Israel, Chris Betts , Alex Gibson, Nik Saboo, Javi Romero, Dominique Roberts and Tanja Nagler. Muziek en tekst van Antonius Nazareth

Twitter begon in 2006 als platform voor kleine berichten (140 karakters, later uitgebreid tot 280). Prima voor mensen die kort van stof zijn. Het was wel mogelijk om plaatjes en videootjes aan de berichten te hangen. Twitter berichtjes werden bekend als Tweets en bleken een zeer snelle wijze om commentaar en nieuws te verspreiden, zaken rouleerden al op Twitter voordat ze via mainstream media naar buiten kwamen.

Ooit begon Twitter als een feel-good medium, maar de realiteit haalde dat snel in. Bijna iedere politicus en activist ter wereld heeft wel een Twitter account om bij de les te blijven en zijn of haar eigen mening op de actualiteit te spuien.

Op Twitter kan in principe hetzelfde als op andere sociale media. Je kunt waardering uiten (het beruchte lijken), je kunt reageren, je kunt delen (op Twitter heet dat retweet ) en het is mogelijk om twitteraars te volgen. Weinig nieuws onder de zon. Bij iedere tweet zie je als status het aantal reacties, het aantal retweets, het aantal likes, en (dat is bij Facebook niet) het aantal maal dat de tweet bekeken is. 😉 Uit de verhouding van die twee zou je een populariteitsfactor kunnen berekenen.

Uiteraard houdt Twitter bij wat je allemaal aanklikt. Het resultaat zie je direct onder het kopje Who to Follow.

Een specialiteit van twitter is de hashtag van de vorm #onderwerp. Daarmee kun je zoeken op buzzwords zoals #Poetin, #Trump, #FunctieElders, #Greendeal, #wef, #omvolking of #asielzoeker als je onderwerpen wilt volgen die gegarandeerd discussie en scheldpartijen hebben.

Ooit had Twitter net zoals de andere social media commerciële en (omkoopbare) ideologische censuurmechanismen, maar sinds Elon Musk Twitter voor 44 miljard dollar opkocht, is die censuur naar verluidt afgeschaft of in ieder geval sterk verminderd.

Ik maakte lang geleden uit nieuwsgierigheid een Twitter account aan, gewoon om eens te kijken. Ik deed er niks mee, er kwam al genoeg binnen via sociale media en ik werd er niet blijer van.

Dat veranderde toen er ophef ontstond rond de Twitter reacties op de deelname van Zwarte Piet-basher Akwasi aan het TV programma De Slimste Mens. Twitter zou een broeinest van racisme, haat en desinformatie zijn en daarmee een bolwerk van ultrarechts activisme.

Tijd voor onderzoek. Persoonlijk vond ik de #Akwasi hetze nogal meevallen. Veel twitteraars uitten hun verbazing dat hij was uitgenodigd voor dat quizprogramma, gezien zijn opvallende meningen en net zo goed racistische uitingen op de sociale media. Ze gaven daarbij een fors aantal citaten op Twitter en sociale media van dit heerschap mee, en ja, daaruit kon ik me de onrust wel voorstellen.

Ik volg het nu een tijdje zonder iemand expliciet te volgen. Twitter blijkt een interessant maar wel erg deprimerend medium. Het kwetteren van de deelnemers is in de meeste gevallen klagen of afkammen van elkaar. Het medium druipt van ongenoegen. Vertegenwoordigers van alle narratieven zijn aanwezig met hun mening en hun afkeer.

Soms krijg je een inzicht in de tegenstellingen. Filmpjes die in allerlei contexten worden geplaatst, al dan niet een beetje selectief verknipt, en voorzien van tegenstrijdige meningen.

Sommige deuglieden roepen om censuur op Twitter. Echter, als ik naar de tweets over de boerenprotesten kijk, geloof ik niet dat diezelfde lieden hun censuurloze medium kwijt willen. Dan kunnen ze namelijk niet meer schelden. Zonde, toch?

Al met al komt Twitter op mij over als een humorloos medium met weinig relativisme. Weliswaar zijn er interessante nieuwtjes, maar schelden en kwetteren overstemt veel. Een broeinest van racisme en desinformatie? Ha, zo te zien hebben beide partijen Twitter desondanks hard nodig om de ander hiervan te beschuldigen. Door al die twistziekte is een regelmatige Twitterpauze zeer aan te bevelen. Met een alert voor Fear of Missing Out. Ja, dat gevoel heb ik soms, daarom blijft het trekken.

Maar… wat mis ik nu eigenlijk?

Zonder al dat gekwetter is het wel heerlijk rustig. Peace of mind…

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Scroll naar boven