Rondje Twickel (29)

Muziek: Es war Einmal uit de Lyrische Stukken van Grieg gespeeld door Haakon Austbo op piano

9 Juni 2024

Buienradar laat geen vlekjes zien en de bewolking ziet er Oud-Hollands uit. Warme gemberthee in de thermosfles en op weg voor wat voetcontact met Oale Groond.

Op de parkeerplaats van Het Hoogspel treffen we een paar old-timers aan (foto 304). Deze vonden we de leukste, de oude Porsche die er ook stond, leek ons te modern. Dan deze! Spaakwielen, sierlijke spatborden, lantarens voorop en niet te vergeten het rieten koffertje op de achterbak. Ik ben vergeten het merk te bekijken, maar klassiek is het!

Echt comfortabel zien de zitplaatsen er niet uit, het is zeker geen gezinsauto, maar het karretje heeft stijl. Ik kijk net zoals ik als kind in de zestiger jaren altijd deed naar de snelheidsmeter. Zou het wagentje echt 200 halen? Ik betwijfel het.

Uit later onderzoek blijkt de auto een Burton te zijn, een vrij recente bouwpakket-auto van Nederlands fabricaat gebaseerd op het chassis van een Lelijke Eend, de bekende Citroen 2CV. 😉 Het is dus geenszins een old-timer!

Verderop zie ik nog meer nostalgie: Brommers uit oeroude tijden (foto 305). Nou ja, oeroud, dat zou je met die achterwielen niet zeggen. Zou er een vrijgezellenparty plaats vinden? Een tijdje later zie ik het hele gezelschap knetterend vertrekken, gevolgd door twee oude Volkswagenbusjes als bezemwagens. Een rijdend vervoersmuseum!  Ik vind die brommertjes toch iets meer hebben dan die fatbikes die tegenwoordig zo in de mode zijn.

😉 O jee, ben ik een fan van fossiele brandstoffen? Die brommertjes hoor je tenminste aankomen.

Tijd voor het rondje. Het schapenweitje is tot stoppelveld gemaaid (foto 306). Het zal voor de geiten en schapen best lastig zijn om die grasmat verder af te grazen. Verderop komen we het varkensduo tegen dat vorig jaar hier een bewoonbaar modderbad kreeg (foto 307). Tja, van modder is op dit moment weinig sprake. Ik krijg een mopperend knorren als commentaar als ik de foto neem. Hoezo een weerrecord met regen? Ik merk er hier niks van.

Ik vestig mijn aandacht op de biodiversiteit (foto 308). Tot mijn verbazing zijn de meettentjes die we hier vorige week zagen inmiddels allemaal verdwenen. De berm van de Twickelerlaan toont echter dat Moeder Natuur plantendiversiteit omarmt. Wie wil bloeien, gaat er gewoon staan. Niks geen woke- en regenboogcampagnes. Gewoon vrolijke plant-pride is het devies van de flora hier.

Op het kruispunt Twickelerlaan – Bornsestraat verdwenen onlangs de monumentale eiken. De nieuwe generatie is inmiddels aangeplant (foto 309). Nog een paar mensengeneraties geduld en het ziet er hier weer als vanouds uit.

De berm bij de muur van Kwekerij De Border is ook uitgeroepen tot diversiteitszone. In andere woorden, er wordt niet meer (zo vaak) gemaaid. De bloemetjes lijken met hun vrolijke kleuren al perfect voorbereid op de EK. Zouden ze langer bloeien dan dat het Nederlands Elftal overleeft?

We drinken onze gemberthee op met uitzicht op de speeltuin. Een mooie plek om de opvoedingsinspanningen van de volgende generatie te observeren. Een kleine hummel stormt op een schommel af. Nee, papa vindt die schommel niet goed en zet het kind op de exemplaar ernaast. Na enige tijd waggelt de peuter opnieuw naar de eerste schommel. Ook nu weigert Pa om dit te honoreren. Is dit een autoriteitsoefening? 😉 We zullen het nooit weten.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Scroll naar boven