Schermloze Avonden (295)

Muziek: Comfortably Numb van het album The Wall van Pink Floyd

22 April 2026

Een Avondje Uit

Schermloze Avond 295. Vanavond is het schermloze bestaan gemakkelijk, want we gaan naar het theater dat vroeger bekend stond als Het Gat van Hengelo. Dat was ooit de bouwput voor het nieuwe theater dat het oude Concertgebouw uit 1913 moest vervangen. 😉 Omdat het gecalculeerde budget opraakte, stond de bouw geruime tijd stil. Uiteindelijk kwam het gereed met particuliere subsidies. Dat merk je toch een beetje aan de beenruimte.

Muziek in het Theater

Mijn Lief had kaartjes gekocht voor The Wall, een eigen productie van het Hengelose theater ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan. 😉 Waar blijft de tijd!

The Wall is een Pink Floyd album uit 1979. Ik herinner me Pink Floyd uit mijn jonge jaren. Mijn favorieten waren de albums Meddle, Dark Side of the Moon en Wish you were Here. Hun volgende album Animals uit 1976 vond ik echter maar niks, dus stopte ik met volgen.

The Wall is een conceptalbum. Het achtergrondverhaal in het kort: De hoofdpersoon Pink lijdt onder een afwezige vader (omgekomen in de oorlog), een te beschermende moeder, misbruik door een docent en een partner die vreemd gaat. Daarom bouwt hij een muur om zich heen waarbinnen hij in een eigen wereld leeft waar niemand toegang krijgt. Ieder trauma vormt een nieuwe steen in die muur, een thema dat regelmatig terugkomt. Metgezel in deze gevangenis is zijn alter ego annex geweten dat juist vrijheid zoekt.

De hoofdpersoon raakt in een depressie, een therapeutische behandeling verergert de zaak. Er komen waandenkbeelden waarin hij denkt dat hij een fascistische dictator is en allerlei minderheden slachtoffert. Schuldgevoel daarover dwingt hem zijn muur te doorbreken.

Kwam dit verhaal over in het theater? Nee. Je moet het verhaal uit de songteksten halen. Die waren om te beginnen in het Engels. Dat is in feite een taalmuur. 😉 Je kunt dat tegenwoordig zien als racistische uitsluiting, nietwaar? Okee, het zal heel veel werk zijn om de liedteksten in een andere taal passend bij de muziek te houden.

De geluidsmixage was daarnaast van dien aard, dat de zang verdronk in de begeleiding en grotendeels onverstaanbaar werd.

Zodoende ontwikkelden fragmenten zich in mijn gedachten tot een heel ander verhaal. In het aardig rustige nummer Mother kwam de vraag Should I trust the government? Mijn gedachte was direct Nee. 😉 Actueel, nietwaar?

De laatste nummers met de totalitaire gewelddadige fantasieën van Pink werden een illustratie van wat er nu aan het gebeuren is: De muur van de 15 minutenstad, de totale gedachtencontrole en het domme volk dat maar al te graag andersdenkenden te grazen neemt. Ineens is de herinnering aan de coronatijd er weer. De tijd dat men zich liever comfortably numb voelde te midden van de leugens en het gebrek aan actieve herinneringen.

Het onverklaarbare einde werd een desillusie. 😉 het publiek had het er ook moeilijk mee, want het eindapplaus kwam op verschillende momenten.

Het was leuk om de voorstelling mee te maken, waarbij concentratie best lastig bleek. Er speelden namelijk twee voorstellingen door elkaar. Het gebeuren op het toneel en de beelden op het scherm achter de band. We zaten hoog op het balkon, dus we konden het scherm niet helemaal zien, wat best hinderlijk was.

Wat kies ik als achtergrondmuziek? Comfortably Numb. Alweer een herinnering aan de coronatirannie, de spuiten en de gevolgen waarover de stilte schreeuwt:

Just a little pinprick.
There’ll be no more aaaaahhh!
But you may feel a little sick.
Can you stand up?
I do believe it’s working, good.
That’ll keep you going through the show
Come on it’s time to go.

😉 Het zit hem in dat laatste zinnetje. Prettig verdoofd hoor je die stilte niet schreeuwen.

En zo krijgt een verhaal uit de vorige eeuw een hedendaagse invulling:

We don’t need no “education”
We don’t need no thought control
No dark sarcasm in the classroom
Teacher, leave us kids alone!

Oei, met mijn commentaar in het achterhoofd, had ik dit niet even moeten vertalen? Google Translate helpt:

We hebben geen ‘onderwijs’ nodig
We hebben geen gedachtencontrole nodig
Geen duister sarcasme in de klas
Meester, laat ons kinderen met rust!

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.

fout: Inhoud is beschermd!
Scroll naar boven