
Muziek: Mango Cooler van het gelijknamige album van Charles Michael Brotman
17 Juni 2023
Vierkante meters, Relideologische Loverboys en Conversiehandelingen
Schermloze Avond 302. Na een weekje pauze een nieuwe aflevering. Het getal 302 neemt een bijzondere plaats in op het Internet als een statusmelding. 302 Found, oftewel de website bestaat. đ Daarmee speel je een rol in de zoekstatistieken van de site, een oorlog om de Google ranking. Nee, dat geldt niet voor dit blog, toegang van dit verborgen hoekje is gratis en levert me geen Google aanmoediging op.
Opmerkelijk
Oioioi, het ligt aan het weer. De zon verhit de mens. đ Daarom als variatie ditmaal een aflevering met tal van opmerkelijke zaken.
***
Het lijkt iedere zomer weer op te duiken: De woonruimtediscussie. Wederom verschijnt er weer een clubje experts dat beweert dat Nederlanders te ruim wonen.
Ditmaal doen ze het anders. Een ABN-AMRO rapport uit de vrees dat er te veel eengezinswoningen zijn voor de veranderende markt van de toekomst. Er zouden in de toekomst minder gezinnen zijn, zodat de markt voor die woningen in zou storten.
đ Alsof een alleenstaande niet ook lekker ruim wil wonen. Dan komt het goed uit dat er eengezinswoningen âte veelâ zijn. Dan zijn ze weer te betalen.
In dat rapport komt men met het âgedachtenexperimentâ dat de woningnood theoretisch opgelost zou zijn als ieder huishouden met âte veelâ (bestaande) woonruimte gemiddeld 11 vierkante meter af zou staan.
Een theorie die ieder praktisch besef mist.
Daar zet ik een gedachtenexperiment tegenover. Mijn zolder meet 11 vierkante meter. Als ik die in een vlaag van idealisme af zou staan zou ik de woningnood helpen oplossen. Echter, ik verlies daarmee mijn privacy en huiselijke rust en ben gedwongen recht van overpad toe te staan via mijn trappen en huiskamer. En wat te denken over toilet en wasgelegenheid? De zolder biedt daar geen faciliteiten en ruimte voor. Geen haar op mijn hoofd die daar dus aan denkt. Ik weiger mee te werken aan dit neo-communisme.
đ Verhaal gaat wel, dat verplichte kamerverhuur van âniet bewoondeâ (en dus beschikbare) kamers in een huis bij de wet geregeld was in de late veertiger en vroege vijftiger jaren. In die tijd braken de mensen zelfs wandjes uit om het aantal âniet bewoondeâ kamers te verminderen. In de huidige maatschappij zal zoân maatregel ongetwijfeld leiden tot een volksopstand.
Kortom, weer zoân speculatief rapport dat een paar wilde verzinsels presenteert om de schuld bij de burger te leggen.
***
Een Britse parlementariĂ«r bracht een rapport uit over de activiteiten van Islamitische grooming bendes in het Verenigd Koninkrijk. Grooming is het âaardig doenâ om vertrouwen te winnen met seksueel misbruik als doel. Met alle gevolgen van dien voor de betrokken meisjes. Ook wel bekend als de activiteiten van lover boys.
Ik had er dit jaar wel meer van gehoord, maar van een overkoepelende rapportage was het blijkbaar nooit gekomen. Daarom heeft iemand de plussen en minnen maar eens bij elkaar geteld uit pure frustratie over het Britse woke-migratiebeleid. Iets wat door de mainstream uiteraard direct als ultrarechts werd gecanceld.
Deze grooming gangs hebben op de meest smerige wijze geheel in de geest van hun religieus getinte ideologie sinds de vijftiger jaren tot op vandaag honderdduizenden (de schatting is 250.000) soms zeer jonge meisjes misbruikt nadat ze door hen van hun gemeenschap waren geĂŻsoleerd. Dat misbruik omvatte verkrachting in allerlei vormen, foltering, gedwongen zwangerschap, gedwongen âbekeringâ tot de Islam, geforceerde abortus en zelfs babymoord. Onvoorstelbaar en volledig verwerpelijk.
De Britse autoriteiten traden hier niet of onvoldoende tegen op, naar verluidt uit angst om voor racist te worden uitgemaakt door de alomtegenwoordige deugers. Erger nog, een aantal ouders die dit lot van hun kinderen aanhangig maakten, werd wegens racisme aangeklaagd.
Het rapport bracht de zaak behoorlijk in beroering. Een nagel aan de doodskist van de Britse premier Keir Starmer, die afgelopen week aftrad. Hij was ooit als ambtenaar hoofdelijk betrokken bij het vriendelijke beleid waarin de Pakistaanse grooming gangs hun gang konden gaan.
Het gevaar van de schatting 250.000 bleek dat dit getal geheel wordt toegerekend aan de immigranten van deze eeuw die nog steeds binnen stromen onder de hiervoor zeer tolerante Britse regering.
De praktijken zijn echter al wat eerder begonnen. In de vijftiger jaren verloor Engeland zijn koloniën in het oosten en migreerden bewoners van die koloniën massaal naar Engeland met medeneming van hun cultuur, waaronder de Islam. Toen ontstonden de eerste moslim grooming gangs onder Islamieten van Pakistaanse afkomst die het gemunt hadden op blanke Britse meisjes.
Geen kwestie van de laatste vijf jaar, dus. Echter, zelfs als je ârelativeertâ door te middelen kom je toch op meer dan 3000 slachtoffers per jaar van het geloof dat kuffar-vrouwen niet meer zijn dan wegwerp-seksslavinnen voor het gerief van moslimmannen. Volstrekt onaanvaardbaar.
Een pijnlijk voorbeeld van een etnisch-religieuze en duidelijk racistische terreur, maar nu door de in de ogen van de wokies âzielige slachtoffers van witte suprematieâ.
đ Die hebben blijkbaar dat linkse medelijden dus niet nodig.
Het is een handelwijze die in de doctrine van het Islamisme wordt aangemoedigd, met name als intimiderend gedrag richting kuffars, ofwel âongelovigenâ om hun âverzetâ tegen de Islam te breken. Hoe dat werkt, hebben de Yezidi-vrouwen in het Midden Oosten onder de heerschappij van fanatieke aanhangers van een genadevolle en barmhartige god ter plaatse op verschrikkelijke wijze moeten ervaren.
Het is ook een pijnlijk voorbeeld van tientallen jaren lang wegkijken van mensen, waaronder Starmer zelf, en instanties om ideologische of politieke redenen, zodat deze misdaden ongehinderd door konden gaan.
Verkrachting en seksueel misbruik van meisjes en vrouwen is al vanaf het begin van de mensheid een wapen, een zieke tribale neiging tot âetnische zuiveringâ door de vrouwen van de verliezers met de kinderen van de overwinnaars op te zadelen met als doel de ultieme vernedering en genetische uitwissing van de verliezers. Een oorlogsdoctrine waartegen zeer krachtige verdediging nodig is.
De wijze waarop is uiteraard een grote valkuil. Als vader had en heb ik bij de gedachte aan dit soort misbruik van mijn dochters door anderen maar een enkel beeld in mijn hoofd: Een langzame en zeer pijnlijke dood voor de dader(s). Blinde wraak. Dat gevoel krijg ik bij dit verhaal weer. Ondanks het feit dat ik geen kampioen-karate ben.
En dat is nu net iets dat beschavingen breekt, burgeroorlogen veroorzaakt en een land onderdompelt in barbarij. Het is daarom van groot belang dat dit duivelse gedrag richting (blanke) vrouwen zonder aanziens van ras, etniciteit en religiositeit aan de kaak wordt gesteld en naar rato maar wel genadeloos wordt bestraft. Dit zijn duidelijk misdaden tegen de menselijkheid die je niet met een âheilig boekâ kunt rechtvaardigen.
***
De parlementaire enquĂȘte Corona is in volle gang. Het interview met de arts Rob Elens, die werd vervolgd wegens off-label voorschrijven van medicijnen die effectief bleken te zijn tegen Corona, toonde een schokkend feit.
De enquĂȘteurs maakten in een aantal gevallen een onzekere indruk. Ze waren niet voorbereid op de medische zaken, ze klaagden zelfs over voor hen onbegrijpelijk jargon.
Een beetje humor was er wel van Elens toen hij begon over de samenstelling van de frikandel van Hugo de Jonge. Jammer dat hij toen men hem op dat punt afkapte niet even begon over de samenstelling van de vaccins met zware metalen, kankerweefsel en embryonaal materiaal.
Dieptepunt was de vraag over hoe het vertrouwen in de overheid hersteld zou kunnen worden toen Elens aangaf dat die wat hem betreft (en vele anderen) behoorlijk beschadigd was.
Elensâ eenvoudige antwoord: Eerlijkheid en transparantie.
Bestaan die nog? Eerlijkheid lost op in het zwarte gat van de verdwenen actieve herinneringen, gewiste SMSjes en een-tweetjes in de achterkamer. Transparantie verdwijnt onder de zwarte lak.
Als je er iets van zegt ben je al snel een ultrarechtse fascistische racistische wappie waar de ME met zijn Romeoâs vrij overheen mag rossen. Ook een soort zwartlakkerij.
Ik krijg zelf de stellige indruk dat veel van de geĂŻnterviewde bewinds- en beleidslieden deze enquĂȘte slechts gebruiken om hun straatje schoon te vegen. De waarheidsvinding blijft schokkend achterwege, zoals Arib, de ooit beoogde voorzitster van de enquĂȘtecommissie, al vroegtijdig voorspelde.
***
D66 en de VVD werkten aan een wet tegen het ‘stelselmatig’ of ‘op indringende wijze’ proberen om iemands seksuele âgerichtheidâ te onderdrukken of te veranderen. Technisch maakt deze wet âconversiehandelingenâ strafbaar. Populair gezegd is het de wet tegen de homogenezing door met name Christelijke instanties. Tot grote vreugde van onze wokies komt de wet er naar alle waarschijnlijkheid door.
đ Aha, een lichtpuntje, dus ook de Islamdoctrine van âhomogenezingâ wordt nu eindelijk strafbaar? Ook als zij die in het buitenland voor maximaal effect bij voorkeur op hoge plekken dicht bij de hemel, zoals flatgebouwen, praktiseren?
Nee, het smoesje van vrijheid van godsdienst helpt hier niet, want de wet geldt voor alle gezindtes. Hoop ik tenminste⊠Anders is de wet gewoon geïnstitutionaliseerde discriminatie van eigen volk.
***
Het parlement gaf deze week een signaal af omtrent het gewenste sollicitatiebeleid bij de overheid.
Aha, wellicht ter verscherping om te komen tot een kwalitatief uitstekende, geschikte en vakbekwame crew die voortvarend de problematiek van nu aanpakt? Ieder normaal bedrijf vindt dit vanzelfsprekend, de juiste persoon met de juiste kwalificaties op de juiste plek, onafhankelijk van voor de functie niet ter zake doende attributen zoals gender en ras.
De meerderheid van de Tweede Kamer (VVD, D66, PRO, SP, DENK, CU, Volt, PVDD) vond dit blijkbaar niet.
Forum voor Democratie diende een motie in om bij werving en selectie binnen de Rijksoverheid alleen te selecteren op kwaliteit, geschiktheid en vakbekwaamheid. De deugvleugel begreep dat blijkbaar niet en vatte dit terechte FVD-initiatief direct op als ultrarechtse discriminatie.
Hier zien we een overdaad aan ideologische verblinding. Alles dat uit de FVD hoek komt is extreem- tot ultrarechts, zelfs al huldigt het gewoon boerenverstand. Dan gaat opeens de schakelaar om.
Verbazingwekkend, je zou toch verwachten dat die kamerleden met hun academisch werk- en denkniveau (đ Diplomademocratie) toch iets hadden kunnen opsteken van de praktijk. Snappen ze dan niet, dat het een puinhoop wordt als je louter ideologisch denkt?
Buiten dat, sollicitaties hebben altijd het element van onderscheid maken tussen kandidaten. Als je dat kiezen al discriminatie noemtâŠ
Eindresultaat: Motie verworpen.
De overheid kan dus volgens deze meerderheid rustig degenereren tot een onpraktische all-inclusieve onbekwame twee-linkerhandenclub met taalgebrek die nog geen steen in de straat kan laten leggen. Handig, dan weten we zeker dat ze hun eigen baantje niet verliezen onder het mom van In het Land der BlindenâŠ
Als gewone techneut trekken mijn tenen hiervan krom in de schoenen. Ik heb zelf gehoord wat er gebeurt als je een sollicitant alleen aanneemt op vlotte babbel en inclusiviteit zonder zijn werkelijke vaardigheden en vakbekwaamheid vast te stellen. Dan zit je als bedrijf met de fysieke schade, de reputatieschade en een enorme frustratie bij de zittende ploeg.
Dat bedrijf leerde ervan. De overheid blijkbaar niet.
O tempora, o mores!
Muziek in de Luie Stoel
Op deze warme avond verplaats ik de luie stoel naar de achtertuin. Op de mp3-speler kom ik een toepasselijke titel tegen. Mango Cooler van een zekere Charles Michael Brotman. Een onderdeel van mijn Usenet download expeditie van jaren geleden.
Brotman doorliep het conservatorium bij de universiteit van Hawaii en bouwde een loopbaan op als componist van advertentie- en reclamemuziek. Met deze marketing-basis beproefde hij zijn geluk in de muziekwereld en startte een studio en platenlabel.
Daarom heeft deze plaat een zeer hoog lounge-gehalte. đ De supermarkt bij u thuis. Ach, het werkte goed als achtergrondmuziek bij het lezen in de tuin bij afwezigheid van onze merel.
Achtergrondmuziek wordt de titeltrack. Hommage aan mijn ontbijt: Mango met rauwe yoghurt.
Boek op Schoot
Godfried Bomans Groot Sprookjes en Verhalenboek was een interessante en voordelige aanwinst die ik kocht op de Boekenmarkt Glanerbrug. Zoals de naam al impliceert, is het een combinatie van twee boeken.
Een uitgave uit 1984 van Rebo Sassenheim met illustraties in pentekening van Wouter Hoogendijk. Mooi gedetailleerde tekeningen zonder schreeuwende kleuren die prima bij de verhalen passen. Het boek blijkt een cadeau dat iemand in 1987 cadeau kreeg. Voor drie euro kon ik het meenemen. Waarvan akte.
Ik heb de sprookjes gehad en ben nu toe aan de verhalen uit het laatste katern. Het verhaal Wonderlijke Nachten uit 1949. Het verhaal leest als Erik of het Klein Insectenboek dat Godfried Bomans (1913 – 1971) acht jaar daarvoor schreef.
In tien nachten (hoofdstukken) krijgen we een kleurige vertelling over de avonturen van de kleine Simon en de huiskabouter uit de provisiekast. De fantasie van een kind krijgt alle aandacht in beelden die in die tijd aanvaardbaar en bekend waren.
Dat zie je vooral in het verhaal rond Simonsâ korte heerschappij als keizer van China. In het verschijningsjaar had net Mao Tse Tung tot grote afschuw van het Westen de Chinese Burgeroorlog gewonnen. De vertelling geeft een traditioneel sprookjesachtig beeld van China.
In Bomansâ verhaal schafte Keizer Simon feitelijk het onderwijs af, maar kwam tot inzicht dat regeren wel degelijk opleiding vereist plus de nodige kwaliteit, geschiktheid en vakbekwaamheid van de betrokkenen. Iets dat ons parlement tegenwoordig blijkbaar ontkent.
Het is leuk lezen in een licht ouderwetse taal vol humor en kwinkslagen.
Gitaar op Schoot
Ik ben op het moment bezig met het tweede deel van mijn serie Musique du Salon, gewijd aan de componist JosĂ© Ferrer y Esteve de Fujadas (1835 – 1916) die in de negentiende -eeuwse Parijse gitaarsalons succes beleefde. Ik heb indeling en teksten al voor elkaar.
Mijn policy met mijn publicaties is âgeen vingerzettingenâ. Echter, nu ik Steinberg Dorico gebruik is het wel veel gemakkelijker om hier en daar wat hulp informatie aan te brengen, met name barreâs, snaren in hogere posities en flageoletten.
Tja, dan blijkt er voor de bladmuziek van Ferrer nog een kleine erfenis te zijn. Nog even wat bijwerken voor publicatie.