Muziek: Nocturne in A Mineur van Sergei Rachmaninoff gespeeld door Pieter-Jelle de Boer

15 Juli 2026

Voetbalrellen, Veiligheidsperikelen en een Boekenkerkhof

Schermloze Avond 305. Het is lekker weer, dus breng ik de hele avond door met mijn ereader (het toegestane scherm). Daarop staat Het Kerkhof der Vergeten Boeken van Carlos Ruiz Zafón (1964 – 2020).

Opmerkelijk

Het Marokkaans elftal wint, of het team verliest, het maakt niet uit. Marokkaanse “supporters” in Nederland, België en andere landen slaan steevast aan het rellen. Voetbal wordt weer eens oorlog. Rellen zit in ons bloed, verklaart een door Powned geïnterviewde Haags-Marokkaanse “voetbalenthousiasteling” in de Schilderswijk. 😉Uiteraard is het even de vraag of Powned selectief interviewt.

Ik kwam op Internet in dat kader een interessant sociologisch verhaal tegen over etniciteiten binnen het Marokkaanse volk. Daarbij spelen vooral Riffijnen, Berberstammen uit het Rif gebergte, een grote rol bij opstanden. Zowel tegen de koloniale machten Spanje en Frankrijk en het lokale regime na de Tweede Wereldoorlog. Juist uit dat gebied zijn onder het hen discriminerende en onderdrukkende regime van Koning Hassan heel veel mensen naar West Europa gemigreerd.

Hebben we een traditie van opstandigheid die zich hier wederom openbaart? Lijkt me sterk. Toch wordt het hoog tijd dat die jongens het bloed op een wat gematigder temperatuur krijgen. Dat rellen betreft namelijk niet alleen het voetbal, maar ook wat explosievere bezigheden zoals Cobrawerpen en georganiseerde criminaliteit, de beruchte Mocromafia.

Dat zie je ook aan de criminaliteitscijfers. Althans die van voor 2024. Vanaf die datum is namelijk de methode bij het CBS veranderd. Je kunt moelijker waarnemen welk relatief aandeel migrantengroepen hierin hebben, want je ziet alleen nog maar absolute getallen. Bovendien is er een nieuwe indeling naar herkomst ingevoerd, waardoor het beeld nog wat diffuser, lees meer woke, wordt. Hierdoor “stijgt” de geregistreerde criminaliteit onder Nederlanders omdat latere generatie Marokkanen onafhankelijk van hun dubbele paspoort tot de Nederlandse populatie worden gerekend.

***

Hulporganisaties zoals het Rode Kruis trekken zich terug uit het asielzoekersaanmeldcentrum Ter Apel.  Het veiligheidsrisico is te groot door onder meer “een onacceptabel risico op geweldsincidenten”.

Aha, krijgen de (autochtone) bewoners van Ter Apel nu eindelijk de aandacht die ze verdienen? Geenszins, dit “veiligheidsrisico” geldt alleen binnen de hekken van het aanmeld-AZC voor werknemers van hulporganisaties. Zelfs de minister stelde zijn bezoekje aldaar maar even uit.

Men hoopt de “gevaarlijke asielzoekers” via de spreidingswet naar AZCs in andere gemeenten over te plaatsen. Zelfs naar nog niet bestaande AZCs in “weigergemeenten”, want de minister vindt dat we het “samen” moeten oplossen. Criminelen verspreiden over Nederland? Lekker hoor, en leuk voor de misdaadstatistieken. Krijgen we wat uniformiteit in den lande.

Stap 1 zou moeten zijn: Grenzen en Ter Apel dicht totdat de veiligheid weer op niveau is.

Ik denk dat het voor desbetreffende mensen heel duidelijk moet zijn dat ze zich hier als gast moeten gedragen. Iedere cultuur heeft daar strakke regels voor. Doen ze dat niet, dan geen aanmelding en directe repatriëring. Mocht desbetreffende persoon “toevallig” zijn papieren kwijt zijn, dan volgt internering onder streng bewind. Er is vast wel een leeg gemeentehuis tot veilige opbergplek te verbouwen met wat stevige hekken er omheen.

Je kunt wel met trauma’s blijven vergoelijken, maar daar zijn de slachtoffers van geweld, steekpartijen en verkrachtingen niet bij gebaat.

Muziek in de Luie Stoel

Ik heb zin in een stukje klassiek. De keus valt op de vijf-CD set pianomuziek Complete Works for Piano Solo.

Sergei Rachmaninoff (1873 – 1943) was een van de grote Russische romantische componisten. Reeds in zijn vroege jeugd bleek zijn muzikaal talent, zodat hij als tienjarige al op een conservatorium terechtkwam. Daarbij speelde zijn privé pianolerares een belangrijke rol.

Hij moest zijn belangstelling voor componeren wel verdedigen richting zijn leraren die compositie een tijdverspilling vonden voor een getalenteerd pianist. Desondanks begon hij stevig te componeren, ook al moest hij er in de stemming voor zijn en er tijd voor hebben. Depressies en drukte bezorgden hem van tijd tot tijd een composers block.

Tijdens de Russische Revolutie maakte hij kennis met dezelfde taferelen die we ook uit Dr. Zhivago kennen. Zijn huis werd geconfisqueerd door revolutionairen. Bij het begin van het Communistisch schrikbewind vluchtte hij in 1917 via Finland met zijn gezin naar de Verenigde Staten.

Daar leefde hij als pianist en dirigent en maakte zelfs plaatopnamen, maar zijn creatieve bron droogde mede door heimwee behoorlijk op.

Achtergrondmuziek wordt een stukje avondmuziek: Nocturne in A mineur, een werk uit 1894.

Boek op Schoot / Verhaal voor het Slapen Gaan

De laatste weken vermaak ik me prima met de serie Het Kerkhof der Vergeten Boeken van Carlos Ruiz Zafón (1964 – 2020). Deze avond heb ik daar de hele tijd met aardig weer in zitten te lezen.

Dit kerkhof is een geheimzinnige locatie in Barcelona waar alle miskende, verboden of verwaarloosde boeken van schrijvers worden opgeslagen. Iemand die daar een boek kiest, verbindt zich met het leven en de geschiedenis van de schrijver.

De serie omvat vier boeken die een periode van de twintiger jaren tot de zestiger jaren van de vorige eeuw omspannen, een bewogen periode in de Spaanse geschiedenis van staatsgrepen, de Spaanse Burgeroorlog en het Franco bewind. Je kunt de delen individueel lezen, maar ze blijken wel zeer gerelateerd te zijn. De delen zijn niet in tijdsvolgorde gerangschikt.

In alle delen speelt de boekwinkel Sempere en Zoon een belangrijke rol, in het bijzonder de zoon Daniel en zijn grote vriend Fermin de la Torres. Gezien het grote aantal personen en situaties is het bijna onmogelijk om een korte en sluitende samenvatting te geven behalve dan een paar losse opmerkingen.

Deel 1 is De Schaduw van de Wind, in feite een raamvertelling. Het raam speelt zich af in de jaren vlak na de Tweede Wereldoorlog. De jonge Daniel maakt kennis met het Kerkhof van de Vergeten Boeken. Hij kiest daaruit een boek van de verdwenen schrijver Julian Carax. Diens geschiedenis van voor en tijdens de Spaanse Burgeroorlog (1936 – 1939) vormt het verhaal binnen het raam. En passant ontmoet Daniel de zwerver Fermin de la Torres die met zijn geweldige kennis van boeken een belangrijke rol gaat spelen in de boekhandel van Sempere, en zijn latere vrouw Beatriz.

Deel 2 is Het Spel van de Engel. Dit verhaal speelt in de jaren twintig rond de broodschrijver David Martin die een opdracht krijgt van een geheimzinnige vreemdeling die een dasspeld met een engel draagt en een nieuwe religie wil stichten. Een Faust-thema waarin de hoofdpersoon tenauwernood aan de klauwen van de duivel ontsnapt. Een tragisch liefdesverhaal vormt de rode draad. Een van de personen uit dit boek is Isabella, de onder verdachte omstandigheden gestorven moeder van Daniel Sempere.

Deel 3 is De gevangene van de Hemel dat gedeeltelijk in de vijftiger jaren en gedeeltelijk gedurende de Spaanse Burgeroorlog speelt. Feitelijke hoofdpersoon is Fermin de la Torres die een boek krijgt van een geheimzinnige klant dat hem herinnert aan zijn tijd als gevangene in de beruchte gevangenis van Montjuic in Barcelona. In dit verhaal duikt de gevangenisdirecteur Valls op, die Isabella, de moeder van Daniel, vergiftigt omdat zij in de weg staat bij zijn streven om een beroemd schrijver te worden. Hij gebruikt daarvoor David Martin als ghostwriter en Isabella zet zich in voor diens vrijlating.

Deel 4 is het Labyrinth der Geesten dat gedeeltelijk in de Spaanse Burgeroorlog en gedeeltelijk op het hoogtepunt van het Francobewind in de zestiger jaren speelt. De gevangenisdirecteur Valls is minister van cultuur geworden, maar is op gegeven moment verdwenen. De Spaanse geheime dienst onderzoekt de zaak in de persoon van Alicia Gris en Juan Vargas, maar het onderzoek heeft dodelijk te lijden van een complot van hooggeplaatsten die zich van Valls willen ontdoen.

Alicia is tijdens het bombardement van Barcelona in 1938 als kind door Fermin de la Torres gered, waarbij ze in het Kerkhof der Vergeten Boeken terechtkomt, maar wel invalide raakte. Tijdens haar onderzoek ontmoet ze Fermin de la Torres opnieuw, die haar wederom moet redden, maar nu van de Spaanse geheime dienst die alle getuigen rond het Valls-complot wil opruimen. Inmiddels is Daniel erachter gekomen dat Valls zijn moeder heeft vermoord en zint op wraak.

Ik heb dat boek nog niet uit, dus de clou kan ik niet mededelen.

Interessant is het grote detail in het verhaal van de locaties in Barcelona. Meer dan eens kun je de wandelingen door de stad op de kaart volgen, ook al moet je het woord Calle (straat) tegenwoordig vervangen door het Catalaanse Carrer. De auteur beschrijft zowel de stinkende armoede als de lege weelde in de stad.

De wreedheden van de Spaanse Burgeroorlog en de machinaties van het Francobewind krijgen aandacht, inclusief redelijk gedetailleerde beschrijvingen van de martelingen die men in naam daarvan uitvoert. Vooral in de delen 3 en 4 vind je relatief het meeste geweld door niet al te lekkere misdadigers en politiebeambten. De beruchte wurgpaal vormt onderdeel daarvan.

De serie leest lekker weg, waarbij vooral het laatste deel de belofte van een ontknoping inhoudt. 😉 Maar daar moet ik nog even op wachten.