Schermloze Avonden (307)

Muziek: La Maja de Goya van het album Reflections of Spain gespeeld door David Russell

29 Juli 2026

Witblues, Aangeslagen Trots en Boeken op Schoot

Schermloze Avond 307. Het is prachtig weer om de avond in de achtertuin door te brengen. Het silhouet van onze vijgenboom tekent zich af tegen de hemel waaraan een paar sterren aarzelend pinkelen. Ja, het is weer de tijd van de verse vijgen en de boom biedt naast schaduw overdag ook bedekkende kledij voor Paradijsvogels. 😉 Vijgenbladeren, een vroeg groen en biologisch afbreekbaar voorbeeld van Modest Fashion?

Opmerkelijk

De zangeres Sophie Straat blijft zich maar bemoeien met de zaalindeling met haar Alle Witte Mannen naar Achteren. Dat levert haar geld, bekendheid en een winstgevende woke-reputatie op. De rechtbank noemt dit geen discriminatie maar artistieke vrijheid. 😉 Dezelfde artistieke vrijheid als leuzen spuiten op het nationaal monument op de Dam?

😉 Ik voel me niet aangesproken: Ik ben een blanke man!

😉 Nu weet ik tenminste wat een moshpit is. Stijldansen bevalt me toch beter. Dan blijf je met beide benen op de grond en hoef je niet voor een afgrond te vrezen.

***

De Pride manifestatie in Berlijn werd het doel van een aanslag. De dader: Een zeker Abdul B. van Libanese afkomst met duidelijke connecties met radicaal islamisme en een voorliefde voor de Islamitische Staat. Hij had net een “deradicaliseringstraject” doorlopen.

Blijkbaar was dat zeer motiverend voor zijn actie…

Iedereen geschokt, maar volgens mij niet op de juiste manier, want wat zie ik op de Social Media? Men noemt het een ultrarechtse terreurdaad, maar vergeten maar even dat die terreur van islamistische origine is. Dat laatste durven ze blijkbaar niet te benoemen…

Overigens, mensen die aan de Islam zijn ontsnapt, maken het onderscheid Islam-islamisme niet. Zij zeggen dat het echte gevaar de voorschriften van een Arabische profeet/heerser uit de zevende eeuw zijn die claimde namens een barmhartige en genadevolle god te spreken. Een barmhartigheid en genade die je overigens alleen krijgt als je jezelf volledig onderwerpt of als Kuffar onderworpenenbelasting betaalt. Onderwerping, dat is ook de Arabische naam van de religie die deze profeet en zijn volgelingen stichtten en te vuur en te zwaard verspreidden over de toenmalige klassieke wereld en verder. Waarvan groepen volgelingen in deze tijd nog steeds op dezelfde manier acteren onder romantische namen zoals Hamas, Hezbollah, Al Qaida, Taliban, Boko Haram, Al-ikhwan al-Moeslimoen en Front Islamique du Salut.

Waarvan akte in Berlijn en op nog veel meer plekken in de hedendaagse wereld…

***

Gaza uitgebreid betrekken bij een Holocaust-herdenking als argument dat een burgemeester die manifestatie zou moeten boycotten omdat er een Israëliër bij is? Zonder zelfs maar even het 7 Oktober-uitje van Hamas aan te stippen en al die andere conflicten en wandaden?

Is het niet beter om ons eerst af te vragen of we überhaupt wel iets geleerd hebben van de holocaust, in het algemeen van de rol van een ideologie of religie bij deze gebeurtenis, alvorens er andere zaken bij aan te knopen?

Dit soort “actualiteitsinclusiviteit” leidt slechts tot verblinding.

Muziek in de Luie Stoel

Tijd voor een aangenaam stukje klassieke gitaarmuziek. Reflections of Spain, een album uit 2002 van de Schotse gitarist David Russell (*1953). Een mooie verzameling Spaanse klassiekers voor gitaar, waaronder de originele muziek van Tarrega en de arrangementen van pianomuziek van Albeniz en Granados.

Op vijfjarige leeftijd verhuisde Russell naar het Spaanse eiland Menorca en raakte verslingerd aan de gitaar. Hij studeerde muziek in Engeland en  bouwde sindsdien een internationale carrière op. Ik heb het genoegen gehad om Russell live te horen in de Twentse Schouwburg in Enschede, in een tijd dat enkele bekende klassieke gitaristen de barre reis naar Twente nog maakten. 😉 Ja, dat was begin negentiger jaren, nu leven we, zoals ik vorige week al opmerkte, hier in een gitaristisch cultuurvacuum.

Achtergrondmuziek wordt La Maya de Goya, een arrangement van een compositie van Enrique Granados (1867 – 1916). Granados was een van de componisten van de Spaanse School, een beweging die de nationale Spaanse muziek weer naar de klassieke podia wilde brengen. Granados was een grote bewonderaar van de Spaanse schilder Francisco Goya (1746 – 1828), veel van Granados werk, zoals de Goyescas, is geïnspireerd door zijn schilderijen.

Het voorbeeld voor de muziek van La Maya de Goya bestaat uit twee schilderijen van Goya, La maja desnuda, een naakte vrouw, en La maja vestida, dezelfde vrouw, maar dan gekleed. Goya deed geen enkele moeite om aan dit naakt een religieus of mythologisch tintje te geven, wat het portret in die tijd omstreden maakte.

Goya schilderde het naakt voor Manuel Godoy (1767 – 1851), een Spaanse politicus die ijverde voor liberale hervorming en beknotting van de macht van koning en kerk. De bekende gitaarcomponist Fernando Sor (1778 – 1839) was een grote fan van hem en droeg verscheidene werken aan hem op.

Zoals gezegd, naakte afbeeldingen waren omstreden in die tijd en de Spaanse Inquisitie “ontdekte” de afgesloten zaal waarin Godoy’s ondeugende schilderijen hingen. Never waste a good schandal, dus zijn tegenstanders sprongen er direct op.

Er kwam een tribunaal dat van Godoy eiste om bekend te maken wie La Maya geschilderd had. Daardoor kwam ook Goya voor het tribunaal. Die redde zich er echter uit met de verklaring dat hij een hommage aan de mythologische naakten van de schilder Diego Velázquez (1599 – 1660) had willen brengen. Die werd in Goya’s tijd door moraalridders hevig bewonderd.

😉 Als ik dat zo bekijk was men vroeger heel wat minder tolerant richting artistieke uitingen dan nu. Ach, als het maar in het narratief past, nietwaar?

Boek op Schoot

Vandaag heb ik letterlijk wat boeken op schoot. Ik ben al een tijdje bezig met het bundelen van mijn korte verhalen. Met Printing on Demand kun je daar prachtige boeken van maken. Het is mooi om het resultaat in handen te houden. Daar kan geen eigen thuisafdruk tegenop.

Inmiddels heb ik vier boeken met korte verhalen in het fonds van mijn eigen Uitgeverij Mark’s. Je kunt ze bestellen via Boekenbestellen.nl. Zoek aldaar op de auteursnaam Mark de Gooijer en je krijgt het overzicht.

😉 Tijd voor een klein overzicht hieronder!

Meer tussen Hemel en Aarde

Meer tussen Hemel en Aarde is mijn eerste bundel uit 2017. Toen had ik nog geen mogelijkheid tot ISBN-registratie. Nu heb ik die wel. Ik heb het boek gereviseerd en een paar verhalen toegevoegd. De bundel is een verzameling verhalen met paranormale, spirituele en mythische elementen.

Vertellingen over inspiratie, een Beschermengel, verleiding in de woestijn, de uitdaging van de schepping, een mythe van de wiskundige oneindigheid, het bezoek van de Goede Sint, een parafrase op het sprookje van De Geest in de Fles, een verhaal over dood en leven in het bestaan van een jong stel, een jeugdherinnering, een liefdesverhaal tegen de achtergrond van een eenzaam Iers eiland op Samhain en tot slot een pelgrimstocht door de eeuwen naar de Mont St. Michel.

Bestel het boek hier.

Coronaliteiten

Coronaliteiten ontstond zoals de titel al suggereert in de coronajaren 2020 – 2022. Een heftige en verwarrende tijd… De inspiratie voor negentien korte verhalen. Uitgegeven in 2025, 😉 eerder klaar dan de rapportage van de Corona-enquête.

Kun je bellen voor een wonder? Wat doe je eigenlijk voor een ander? Mondkapjes en jeugdtrauma. Vaccinatiedwang en prikangst. Wat doet de premier in het holst van de nacht in een teststraat? Neem je leven in je eigen hand! Eenzaamheid op kantoor. Vrijstaat Rottumerplaat. Tijgeren door het Vondelpark. Heeft een mondkapje ook rechten? Traplift in Coronatijd. Een oud vrouwtje is haar Goegel kwijt en belt de helpdesk. Sociaal contact in 2025. Een laatste omhelzing. De val van een influencer. Een bron en contact onderzoek op rare plaatsen. Een sprookje over angst als raadgever. Een fiets in lockdown. Een wonderlijke ontmoeting op Oudjaar.

Bestel het boek hier.

Engel op Zes Snaren en andere Muziekverhalen

In Engel op Zes Snaren, uitgegeven in 2026, speelt muziek een hoofdrol. Muziek… Drager van emotie en herinnering, verwekker van gevoel en krachtige inspiratie voor verhalen. Vertellingen van achter, op en voor het podium waarbij de klassieke gitaar een belangrijke rol speelt.

In Engel op Zes Snaren leert de visser Jiang samen met zijn aalscholver Línghún over de liefde. Verhalententoonstelling is het requiem van een miskende schrijver. Alfonsina y el Mar verbindt tragiek van een Argentijnse dichteres met ervaringen op een gitaarconcours. Vissenkom I en II brengen een verloren liefde terug. Opera beeldt de sfeer tijdens een gitaarfestival uit. Twee Gitaren sierden een cadeau voor mijn Lief op. Summertime in Blue brengt muziek in een verpleegtehuis. Solveig’s Lied brengt me terug naar mijn vaders fascinatie voor de Peer Gynt Suites van Grieg. The Fall of the Leafe knipoogt naar een sonnet van Shakespeare. Nocturnal after John Dowland verbindt muziek met het licht in een schilderij.

A Trip to the Fair verbindt de jeugdtrauma’s van twee schrijvers. Muzenloos brengt inspiratie op een nieuwjaarsdag. Spiegel im Spiegel verhaalt de liefste wens van een wandspiegel. Klankenkoorts vertelt over de genadeloze zelfkritiek van een muzikant. Inspiração gaat over een ritje naar gitaarles in Coronatijd. In Harmonia Mundi proberen drie gitaren en een viool tot overeenstemming te komen. An Wasserflüssen Babylon knipoogt naar Bach’s ervaringen met de Kerkenraad van Arnstadt. Cent Mille Chansons geeft een bijzondere kijk op Pasen na een gemist bezoekje aan de Mattheus Passion. In El Camino Ultimo krijgt Patrick tijdens zijn bedevaart naar Santiago een overlijdensbericht.

En overal klinkt muziek.

Bestel het boek hier.

Zeven Zevenjaren en andere Vervolgverhalen

De nieuwste bundel, ook uit 2026. Een verzameling van zes korte verhalen die te lang bleken voor een enkele post op mijn blog.

Zeven Zevenjaren bevat de levensloop van een genezeres, een fantasy-verhaal. Dood en Gladiolen beschrijven de herinneringen van een oude vrouw rond de Nijmeegse Vierdaagse. Biesbosch vertelt over de line-crossers in de Tweede Wereldoorlog. De Zoon van Harley David gaat over de trektocht van een motorrijder in een postapocalyptische setting. Du bist nicht Allein duikt in de complexe relatie van een vader met oorlogsverleden en zijn zoon in het Berlijn van de zestiger jaren. In Als een Ander dan Jezelf ontmoet Sjors zijn alter-ego na een merkwaardige ontdekking bij een tweedehands platenzaak.

Bestel het boek hier.

Verhaal voor het Slapen gaan

Vandaag lees ik in de stille schemerige achtertuin Septemberlichten van Carlos Ruiz Zafón (1964 – 2020). Een boek dat bij het Young Adult genre behoort.

Een Franse weduwe vertrekt met haar kinderen na de dood van haar man uit Parijs naar Normandië aan zee. Daar vindt ze een betrekking als secretaresse bij een zonderlinge speelgoedfabrikant waarbij ze woonruimte op het landgoed krijgt.

Al snel blijkt dat er duistere en geheimzinnige zaken spelen op dit landgoed waarbij de mechanische creaties van de fabrikant en een agressieve schaduw voor dodelijk gevaar zorgen. Een gevonden dagboek van een verdronken vrouw verschaft wellicht de sleutel.

In dit boek zie ik een duidelijk verschil tussen het Young Adult genre en bijvoorbeeld de sfeer en aanpak in de “volwassenen” serie Kerkhof van de Verloren Boeken. Septemberlichten bevat meer suspense en geweld en heeft minder diepgang. Karakters blijven wat oppervlakkiger en de spanningsopbouw neemt een veel grotere plaats in. Die drijft je als lezer in dit verhaal ook voort. De structuur met korte scenes en regelmatig verplaatsende gezichtspunten helpen dit merkbaar. Met als resultaat letterlijke en figuurlijke cliffhangers. 😉 Ja, de rotsige kust van Normandië inspireert!

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.

fout: Inhoud is beschermd!
Scroll naar boven