Muziek: Des Sennen Abschied van Robert en Clara Schumann, gearrangeerd door Franz Liszt en gespeeld op piano door Leslie Howard
9 September 2026
Odekoeken, Taaldiversiteit en Versprekinkjes
Schermloze Avond 313. De eerste van jaargang 6. Het was even spannend of ik de computer vanavond uit zou zetten, want het overlevingsspel Valheim kreeg een grote update. Reden voor mij om het spel weer eens op te pakken en al snel bleek bomen kappen en huisjes bouwen voor de eenzame viking zeer motiverend. Dan vliegt de tijd…
Desondanks hield ik mijn rug recht. Met als resultaat een extra lange aflevering.
Opmerkelijk
Een roerige week, als ik zo het aantal Opmerkelijkjes bekijk. Of ben ik er misschien te gespitst op?
***
Laatst kocht ik een verpakking Echte Enkhuizer Jodekoeken, een baksel van boter, bloem en suiker waarvan men vermoedt dat het recept van Sefardische oorsprong is, vandaar de naam. Tot mijn verbazing stond er een groen stickertje op: Nu geschikt voor Veganisten. Nader onderzoek leerde dat men de roomboter blijkbaar had vervangen door “iets plantaardigs”, zodat het baksel zelfs een orthodox veganist kon bekoren.
Al bladerend op Internet kwam ik het product van concurrent Davelaar tegen. Eveneens Vegan-compatible, maar wel met een andere naam: Odekoek…
Eh… Ode? VanDale beschrijft: lyrisch gedicht waarin een verheven onderwerp wordt bezongen. Waar zit de muziek en wat heeft dat met jodekoek te maken?
Bij verder nader onderzoek komt de aap uit de mouw: De firma Davelaar schrapte vijf jaar geleden uit “inclusiviteitsoverwegingen” het woord Jood. Eh, schrappen, dat is toch uitsluiten? Hoezo inclusief?
Mmm.. het lijkt mij dus zeker op dit moment meer antisemitisme op een koekblik.
😉 Noem de koekjes dan Gazaantjes… Dan weet je gelijk dat er slechte politiek achter zit.
***
Het departement van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen zet zich doorlopend in voor de evolutie van onderwijs. Dat merkte mijn vader al in de tachtiger jaren toen hij in Amsterdam volgens de plannen van OCW moest breken met de aloude gewoonte om onderwijzerschap en directie te combineren tot de functie van hoofdmeester. Hij diende directeur te worden. Weg klas, weg contact met het vak, weg contact met de doelgroep. Er kwamen leerplannen, fusies, eindeloos overleg, ontslagronden en allochtonenproblematiek voor terug. Deze “evolutie” nekte hem.
Geheel in de traditie van conceptueel leiderschap (het maakt niet uit of het realiseerbaar is of dat het werkt, als het plan maar rond is) definieert het departement OCW zogenaamde kerndoelen. De Onderwijsraad en de Stichting Leerplan Ontwikkeling (SLO) zijn er druk mee. Zo treedt jaarlijks een vloedgolf van vernieuwing op waar geen deltaplan tegen bestand is. Die golft op het bordje van onderwijzend personeel en lokaal management.
Onderdeel van het kerndoel Nederlands is onderwijs in zogenaamde thuistalen. Turks, Marokkaans, Arabisch, wellicht wat Westerse moderne talen en bij hoge uitzondering lokale dialecten. Gedachte daarachter is dat je vanuit je eigen taal beter een vreemde taal kunt leren. In 2031, 😉 een jaar na het beoogd bereiken van de Sustainable Development Goals, dient het onderwijs taaldivers te zijn. Dan wordt Nederlands in het Nederlands rijksgebied als vreemde taal beschouwd.
Wat ze dan wel vergeten is dat de Nederlandse leerkracht opeens geacht wordt een polyglot te worden, ongetwijfeld in eigen tijd (bezuinigingen op Onderwijs). Waarbij je steeds beducht moet zijn op culturele eigenaardigheden in zo’n allochtone taal. Sommige allochtonen staan gedreven door culturele passie bij “verkeerd taalgebruik” direct met een mes klaar.
😉 De stelling van Pythagoras uitleggen is dan wel een probleem, want Pythagoras was een Griek en daaraan hebben Turken een hekel. Iets wat geloof ik wederzijds is na de mislukte Griekse verovering van West Turkije na de Eerste Wereldoorlog. Dat was toen Kemal Atatürk bezig was om een Turkse Staat te stichten uit de brokstukken van het Osmaans Imperium. Dezelfde tijd dat de Britten Sykes en Balfour en de Fransman Picot voor de verdeling van een ander brok Osmaans Imperium zorgden. Iets waar we tot op de dag van vandaag nog de gevolgen van ondervinden.
We leven hier in Nederland. Onze voertaal is Nederlands. Dat je probeert een buitenlander in zijn eigen taal te bereiken is beleefdheid. Dat kun je niet afdwingen, zoals men nu in het Onderwijs probeert. Zeker als je te maken hebt met bevolkingsgroepen die weinig enthousiast zijn om dat Nederlands ook thuis in de praktijk te brengen. Je kunt op school niet compenseren wat de ouders bij de inburgering hebben nagelaten en hier in Nederland nog steeds doen.
En dan nog een praktisch punt: Iets uitleggen in een allochtone taal is voor Nederlandse klasgenoten verloren tijd. Ga je dan speciale klasjes maken met een monocultuur? 😉 En dat terwijl men segregatie wilde tegengaan? Of gaat men geheel volgens de woke rassentheorie de autochtone “witte” leerling op een zijspoor zetten, zodat Nederland verdrinkt en verstikt in diversiteit en straks de helft van de jongeren functioneel analfabeet is?
Inmiddels zijn de PISA uitslagen voor leesvaardigheid onder jongeren binnen. De resultaten zijn verslechterd, nu schat men reeds 40% van de jongeren functioneel analfabeet. En dan willen ze nog minder Nederlands in de klas? Hoog tijd om dat eens radicaal om te draaien. Je leert geen Nederlands met de hele dag Wollah en Zemmel te schreeuwen.
***
Ik zag een krantenkop als reactie op de AfD overwinning in de deelstaat Saksen-Anhalt: Democratie is prachtig, tot de kiezer verkeerd stemt.
😉 Tja, als je het zo stelt, is er blijkbaar van democratie nooit sprake. Wel van een ongelooflijke morele arrogantie. Hier in Nederland krijg je niet eens wat je stemt als een klein elitair links clubje die partij “verkeerd” vindt en via coaguleren de democratie omzeilt.
Het Nationaal Socialisme is terug, klagen de (DPG-)media. Uiteraard ligt de Tweede Wereldoorlog-kaart direct op tafel.
Wat echter niemand noemt, of tenminste zichzelf afvraagt is de reden waarom mensen destijds voor Hitler stemden. Een ontwikkeling die begon met het wurgkoord van de herstelbetalingen na Versailles 1918, waarmee de Amerikaanse en Engelse banken een melkkoetje kregen, want zij leenden de Duitse Staat het geld dat hij zelf niet bezat en zogen zodoende alles leeg voor hun hongerige elite die zelfs enige tijd het economische hart van Duitsland bezette. Deze gecreëerde crisissituatie bood een voedingsbodem voor iedereen die de uitgang uit deze crisis beloofde.
De gewone man en vrouw zijn de eersten en vaak ook de enigen die lijden onder een door politieke machinaties veroorzaakte economisch-ideologische crisis zonder einde. Zij gaan stemmen op degene waarvan ze hopen dat die hun leven beter zal maken. Dat is Demokratie. Erst kommt das Fressen, dann die Moral, schreef Bertold Brecht ooit. Moraal komt pas in beeld als de honger gestild is
Crisis na crisis, prijzen door het dak en de gewone man en vrouw betalen het gelag van wanbeleid. Dat gebeurt op dit moment ook. Dat verklaart de angst van de “deugende” klasse: Het is een kwestie van tijd voordat er een nieuwe Hitler opstaat, die wellicht wat slimmer zal optreden dan zijn “illustere” voorganger. Sommigen leren namelijk wel van de geschiedenis…
***
Nederland onderhoudt een strategische gasvoorraad. Dat is handig als er in de winter een grote vraag is naar gas. Een appeltje voor de dorst, want anders betaal je jezelf scheel aan import van buitenlands LNG.
Tja, dat je scheel betalen krijg je als je je eigen gaswinning afbreekt en de putten met beton volstort voor het politieke doel van de “energietransitie” die voor “redding van de planeet” zou moeten zorgen. Waarvan zoals we weten het praktische resultaat de lege portemonnee van de burger is.
Gas is energie, en die druk je uit in watt-uren. De EU houdt een energie noodopslag van 115 Terawatt-uur aan als norm voor moeilijke en koude tijden. Dit komt overeen met 80% van de Nederlandse opslagcapaciteit voor gas. De Gasunie meldt in hoeverre de Nederlandse opslagcapaciteit gevuld is als percentage.
Die vullingsgraad loop nogal achter. Bij een koude winter loop je dus dikke kans dat de gas- en energieprijzen door extra import door het dak gaan. Of dat je rantsoenering krijgt als import niet voldoende gas inbrengt. Verwarming alleen overdag, zodat ’s nachts je leidingen kunnen bevriezen.
Het Ministerie van Klimaat en Groene Groei stuurt de Gasunie aan voor wat betreft de noodopslag. De huidige nogal activistische naam van het ministerie vormt een interessante contradictio in terminis bij het bevorderen van onze energiebuffer. De politieke wil daartoe is er namelijk niet. Mensen moeten de dure energietransitie in gerommeld worden, dat is het ideologische doel. Daarbij kun je geen noodvoorraad voordelig gas gebruiken, dan raak je de “financiële prikkel” kwijt om de burger je wil op te leggen.
Vandaar dat de verantwoordelijke minister er bij een te lage gasvoorraad steeds smoesjes op na houdt: “We krijgen warmere dagen” en “we kunnen gewoon rantsoenering instellen” en “in de winter valt het wel mee, we hebben het niet nodig”. Volgens mij moeten we haar cv gaan controleren op vervalste diploma’s, ze haalt Celsius en Fahrenheit door elkaar.
😉 Bijzonder, als argument om niets te doen roept men feitelijk de Opwarming van de Aarde aan (“in de winter valt het wel mee”), die men juist tegen het koopje van 40 miljard met 0,000036 graad wil reduceren. Voor die 40 miljard kun je onze eigen gaswinning herstellen, de Groningers compenseren voor hun door Den Haag veroorzaakte ellende en als het echt moet ook nog wat extra LNG importeren.
Energieonafhankelijkheid, dat was toch weerbaarheid? Stond dat niet in de gratis cursus, dat je het beste voor noodgevallen een paar gasflessen en jerrycans benzine in je kelder moest opslaan voor het geval er een nucleaire winter uitbreekt?
Misschien moet Klimaat en Groene Groei daar eerst eens naartoe.
***
Men wil de Omroep Ongehoord Nederland uit het bestel gooien wegens “Hitlerverering”. Links en woke Nederland juicht. Omroep Zwart maakt een documentaire tegen “witte mannen” inclusief Endlösung. Dat is alleen maar symbolisch is het zwakke smoesje, je moet die doodskist als metafoor opvatten.
Je ziet de twee maten hier in Nederland, voor de Akwasi-bende blijkt opeens alle ruimte. 😉 Dat krijg je met die zwarthemden…
***
D66 zet zich in voor de wereldvrede. Mevrouw van der Werf, de “buitenlandwoordvoerster” van deze partij, verklaart dat WE dit najaar zelf maar moeten gaan schieten op Russische raketinstallaties als de Oekraïners dat niet kunnen.
Wat mij irriteert is het gebruik van WE. Wie zijn dat? D66 partijleden? Het leger? De binnenkort onder zekere dwang op te roepen “dienstplichtigen”? De man van de straat? Ze wijst met WE naar anderen die het vuile werk op moeten knappen.
Daarom is ze uitstekend geschikt om in het kader van lichtend voorbeeldschap als de eerste Nederlandse D66 vredeslegionair de loopgraven van Oekraïne op te vrolijken.
😉 Kom op meid, camouflagepakje aan, de kistjes dichtstrikken, haren onder de helm en D66 sticker op je rugzak. Actie, de prinsessen komen wel achter je aan! Maak er een frisse en vrolijke oorlog van!
Misschien kan ze beter van te voren even al die filmpjes van door drones kapotgeschoten soldaten gaan bekijken die als Ollongren’s “goedkope oplossing” door de gehaktmolen zijn gehaald. Dan weet ze alvast hoe dat gaat met dat schieten. Nee dat gaat niet zoals in de spelletjes Call of Duty en Counterstrike die haar kinderen thuis op de PC gespeeld hebben…
Al snel kwam de “verklaring” van haar fractieleider Paternotte. Ze had de “Z” en de “W” verwisseld. Kan gebeuren, toch, iedere woordvoerder verspreekt zich toch weleens? 😉 Hee, was de “Z” geen Russisch overwinningssymbool? Daarom mag je nu bij D66 de laatste letter van het alfabet niet meer uitspreken.
Muziek in de Luie Stoel
Op de mp3-speler vind ik: Song Transcriptions van Franz Liszt (1811 – 1886), gespeeld door de Leslie Howard (1914 – 1990.
Franz Liszt was een van de grote Romantische pianisten en componisten die in zijn tijd de status van de huidige popmuzikant had. Dat gold niet alleen voor zijn muziek, maar ook voor zijn levensloop waarin romances een rol speelden en hij uiteindelijk tot de geestelijkheid toetrad. Hij schreef een aantal parafrasen op bestaande werken van andere componisten, met name Schubert en Beethoven. Niemand stoorde zich aan auteursrechten, men was trots dat een zo begaafde pianist aandacht aan hun werk schonk.
Deze CD bevat arrangementen van liederen van Robert Franz (1815 – 1892), Anton Rubinstein (1829 – 1894), Robert Schumann (1810 – 1856) en Clara Schumann (1819 – 1896). Bij zo’n arrangement combineert Liszt de zangstem met de (piano)begeleiding in een stuk. Het is duidelijk dat je daarbij als pianist alle vingers druk bezig krijgt.
Het is leuk om met een paar andere 19e -eeuwse componisten kennis te maken. Schubert was duidelijk niet de enige die zijn noten op zang zette. Toch kies ik als achtergrondmuziek werk van bekenden: Des Sennen Abschied van Robert en Clara Schumann. Afscheid van de Alpenherder. De herders trokken in de zomer naar de hooggelegen en afgelegen Alpenweiden, dus een afscheid was op zijn plaats. Ook dames maakten overigens de tocht met de koeien, getuige het liedje Abschied von der Sennerin, een gitaararrangement van Mertz.
Boek op Schoot
Ik zit in de herlees-mode. Diplomademocratie van Mark Bovens en Anchrit Willens.
Opleidingsniveau is verworden tot de nieuwe verzuiling. CBS becijfert dat in 2024 35% van de Nederlandse bevolking HBO/WO niveau heeft. De overige 65% behoort tot de praktisch opgeleiden en degenen die in mindere mate opgeleid zijn. Hun werelden drijven steeds verder uit elkaar. De “hoger opgeleiden” domineren echter wel parlement en regering en daarmee beleid. Dat zien we nu in de Tweede Kamer.
Idealiter is het parlement een afspiegeling van de bevolking. Rob Jetten beweerde vol vuur dat dit zeker voor de nieuwe Tweede Kamer gold. Tja, 3 op 150 is Twee Procent. Ik vraag me dan af waar Jetten zijn bril heeft gekocht. Of werkte zijn rekenmachientje niet goed?
Het lijkt me slecht voor het democratisch proces. “Hoger opgeleiden” hebben een andere leefwereld, ze denken volgens Bovens en Willens in klimaatproblematiek, globalisatie, Europanisering, sustainable development goals, critical race theory en andere abstracte kwesties. Praktisch opgeleiden blijven dichter bij huis met een AZC met overlast aan het eind van de straat, multiculturele excessen, vijf maal daags een versterkte gebedsoproep in de lucht, weer een brief met huurverhoging op de mat en de zoveelste verhoging van benzine- en gasprijzen.
Deze week vroeg ik me af bij de domme uitspraak van de D66ster mevrouw van der Werf (zie hierboven) hoe dat zat met de diplomademocratie, vandaar mijn herlees-actie.
Zij trad tot deze klasse toe via een universiteitsdiploma Geschiedenis en Journalistiek. Toen realiseerde ik me een urgent probleem. Je kunt wel op een universiteit gezeten hebben, maar heb je daar wel iets geleerd, dan?
Bij Van der Werf is dat duidelijk niet het geval, zij heeft ondanks de academische in de Historiën blijkbaar weinig van de geschiedenis geleerd. Ze nam slechts zonder blikken of blozen gulzig het oorlogszuchtige D66-dogma over. Poetin blijft de vijand. Met een potentiële schietpartij als resultaat. Zodat meestal praktisch opgeleiden de belangen van deze woke-elite onder de wapperende vlag van democratie in de loopgraven mogen verdedigen en er liefst ook voor sterven… Dat scheelt wat discussie achteraf.
De status academicus/academica is in de huidige politiek te belangrijk geworden, er zijn al diverse gevallen bekend van bewindslieden die hun schamele CV hebben “opgeleukt” met wat valse universiteits-certificaten. En nu blijken ook academici met vlag en wimpel voor onkunde te slagen. We hebben gewoon boerenverstand nodig.
Mijn rijinstructeur zei het al, na het rijbewijs begint het rijden pas. Bij academische diploma’s is het net zo.
😉 Ik begrijp nu wel waarom D66 en PRO de boerenstand willen laten verdwijnen in de Natura-2000 stikstofverstikking. Dan verdwijnt namelijk ook het boerenverstand en blijft slechts de voor burgers erg kostbare conceptuele leegte over.
Gitaar op Schoot
Normaliter is de Schermloze Avond de gelegenheid om een programma in te studeren. Op dit moment ben ik bezig voor Noabermuziek in Haaksbergen. Het programma is nog in ontwikkeling, want mijn oorspronkelijke keuze is toch iets te lang.
Echter, deze week kwam ik op mijn vrijwilligerswerk in het verpleegtehuis in de huiskamer terecht. Een goede gelegenheid om voor een klein publiek de hele map maar eens door te spelen. De bewoners vinden de afleiding, wat live-muziek met een klein verhaaltje erbij, meestal leuk.
Zodoende werkte ik vanavond aan een nieuwe bijdrage voor de DOS Amigos Homepage, een werkje van de 19e / 20e eeuwse Parijse salongitarist Auguste Zurfluh (1871 – 1941).