Schermloze Avonden (96)

Muziek: Twice van het album Elements van Ludovico Einaudi

8 Juni 2022

SADS, Patientengegevens op Straat(sburg) en Slagerspraktijken

Zes en Negentigste Schermloze Avond. In het jaar 96 van de vorige eeuw kwam de laatste lichting dienstplichtigen op. De militaire dienstplicht werd uitgesteld, zoals dat politiek heet, dus als de Russen werkelijk komen kunnen we zo maar weer onder de wapenen terechtkomen. Op dit moment zal het lastig gaan, we hebben domweg te weinig materieel. En een Zweeds/Nederlandse minister van Defensie die volgens kwade tongen een handgranaat en een ananas niet uit elkaar kan houden.

Keek op de Week

Ik heb er een tijdje over gedacht om deze rubriek af te schaffen. De reguliere media verstoppen zich achter het grote geld middels “gratis accounts” en “alleen voor abonnees” artikelen. Even snel interessante koppen snellen is er dus niet bij. De alternatieve media bieden ook niet zoveel soelaas, louter en alleen kritiek lezen is soms noodzakelijk maar vermoeiend. Bovendien werd ik er steeds minder vrolijk van.

Toch kwamen er een paar flitsen langs deze week.

Een nieuwe medische afkorting haalt de koppen. Sudden Adult Death Syndrome, SADS. Waarom dat steeds in het Engels moet… Iedere relatie met covid-vaccinaties wordt hartstochtelijk ontkend. Het is wel opvallend… Ik ben er niet gerust op. Ik zou zeggen, onderzoek het op een eerlijke wetenschappelijke manier en vergeet die politiek maar eens. Die probeert ons alleen maar te deprimeren tegen de tijd dat de R weer in de maand komt in de hoop dat we een lief en volgzaam volkje blijven.

De boeren komen in actie tegen het uit de hand gelopen “stikstofbeleid”. Terecht, we hebben immers eten nodig. Als alles uit het buitenland moet komen, zijn we veel te kwetsbaar. We hebben nu al te weinig landbouwgrond om al ons eten te verbouwen, dus moet je de boeren die er zitten niet wegpesten en onteigenen met een stikstofsmoesje.

Het kabinet is enthousiast over een Europees patiëntendossier. Ik niet. Men wil het gaan gebruiken om “slagvaardig” op te treden bij pandemieën en daarnaast “secundair” gebruik van mijn medische status mogelijk te maken. Dat slagvaardig van hun kwam tot nog toe slechts uit op verdelen van de samenleving teneinde te kunnen overheersen.

Secundair gebruik? Reclame door de pharma, ongevraagde diagnoses op basis van Kunstmatige Intelligentie, uitsluiting van maatschappelijk verkeer als je niet volgespoten bent met wat de politiek verordonneert? Straatsburg en Brussel hebben niets met mijn medische gegevens te schaften!

Wat er goed gaat in Twente: Het water krijgt de ruimte in de nieuwbouw wijken van Hengelo. Een deel van de wijken ligt in beekdalen die bij stevige regenval wat drassig kunnen worden. Overal is ijverig gegraven voor vijverpartijen. Alleen het water…. Tja, dat loopt zo’n vaart niet. Je ziet overal de bodem nog.

Muziek in de Luie Stoel

Op zoek naar een rustige plaat stuit ik op Elements van Ludovico Einaudi. Einaudi is een Italiaanse pianist en componist die zich in het genre van de minimal music beweegt. Hij heeft een aantal soundtracks op zijn naam staan. Ik maakte kennis met zijn muziek via de bewerkingen van Jeroen van Veen voor piano.

Op Elements krijgt de piano gezelschap van elektronische effecten, strijkers en gitaren. Het blijft wel lekker rustig, ik kan lekker wegdromen op de subtiel veranderende patronen. Achtergrondmuziek wordt de track Twice.

Boek op Schoot

Ik ben er al even mee bezig, met In de Muziek van Wieke Karsten. Ik zit nu in het laatste gedeelte van het boek, de uitvoeringspraktijk, de “output” van de muziek die je middels de partituur, de interpretatie en de techniek je eigen hebt gemaakt. Die “input” is al een uitgebreid proces en ik betrap me erop dat ik sommige nuttige zaken uit een soort haast regelmatig nalaat.

Haar uitleg over de verdedigingsmechanismen tegen de “gevaren” tijdens voorspelen is interessant. Een aantal fysieke reacties herken ik in het kader van plankenkoorts. Ik ben benieuwd wat ze schrijft over vrij komen daarvan in het laatste deel. Ik hoop daar de komende week aan toe te komen.

Knutselen met Blokjes

Ik pak de dozen met Lego-blokjes en bouw een nieuw landhuisje met schuur en tuin. Ik kan de constructie redelijk voorspellen, slechts een paar details vragen om een beetje sloopwerk. Ditmaal komt er een balkon aan het huis. Na een uurtje steentjes zoeken en bastelen, staat het huis er grotendeels. Morgen afwerken en vastleggen in het ontwerpprogramma. De foto’s laten zien wat ik er ditmaal van gemaakt heb. De constructie vereist 403 Lego-steentjes.

Het is een ontspannende bezigheid, maar maakt als ik steentjes zoek wel wat lawaai. Het zoeken in bakken is toch wat vermoeiender dan steentjes speuren op tafel. Maar ja, het past niet allemaal op het tafelblad.

De foto’s laten zien hoe het is geworden. De gegenereerde plaatjes komen uit het model.

Gitaar op Schoot

Verder met Veladas Intimas, de kleine suite van vier stukjes van Jose Ferrer (1835 – 1916). Gitaar voor Mekaar gaat het ditmaal niet worden, want ik loop dan met kleindochter Iris de avondvierdaagse mee.

Ik speel ze ditmaal op de Contreras. De klank is okee, maar ik moet oppassen dat de snaren die ik met de duim aansla niet gaan kletteren. Het geluid van de Contreras is relatief zacht, dus ik moet wat moeite doen om de balans vast te houden en de gitaar niet te overspelen. De klank van de stukken bevalt me wel. Goed voor een opname.

Verhaal voor het Slapen gaan

Verder met Het Spel der Tronen van George RR Martin. De oude koning komt om het leven door, hoe banaal, een jachtongelukje met een everzwijn. Vader Stark komt in de problemen omdat de Lannister-koningin Cersei een coup organiseert om haar zoon op de troon te krijgen. Deze zoon komt voor uit een incestueuze relatie met haar broer en is dus in feite geen zoon van de koning en daarom niet gerechtigd tot het koningschap. Maar ja, dat spel der tronen… regels bestaan niet, alleen intrige en opportunisme.

Het valt me zo langzamerhand op dat beschrijving van geweld een behoorlijk deel van het verhaal in beslag neemt. Hier en daar een slagerstafereel, dus, waarbij ingewanden en hersenen je om de oren vliegen. In de Middeleeuwen zal het er zeker zo aan toe gegaan zijn. Maar ja, die moderne methoden met napalm en clusterbommen, bijvoorbeeld, zijn ook niet lekker. Wordt de mensheid ooit wijzer?

Ach, het stoort me de nachtrust niet, in ieder geval. In mijn eigen fantasyverhalen hou ik me wat meer op de vlakte wat dat betreft.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Scroll naar boven